1.
Να το πάρει το ποτάμι
2.
Να το πάρει το ποτάμι
3.
Να το πάρει το ποτάμι
4.
Να το πάρει το ποτάμι
5.
Να το πάρει το ποτάμι
6.
Να το πάρει το ποτάμι
7.
Να το πάρει το ποτάμι
8.
Να το πάρει το ποτάμι
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011
Visualizing Band Names
Όσοι έχουν υπάρξει ποτέ σε μία μπάντα ξέρουν ότι το πιο δύσκολο σημείο στην καριέρα ενός συγκροτήματος είναι η αναζήτηση ονόματος. Το όνομα του συγκροτήματος δίνει την πρώτη εντύπωση και είναι πολύ σημαντικό να περιγράφει στο περίπου την μουσική της μπάντας. Άμα κάτσεις να σκεφτείς όμως τι ακριβώς περιγράφουν μερικά bandnames θα σου έρθουν μερικές αρκετά περίεργες εικόνες στο μυαλό. Ακολουθούν 8 παραδείγματα εικόνων που δείχουν πως καταλαβαίνουμε εγώ και ο NoTomorrow μερικών συγκροτημάτων. Μπορείς να καταλάβεις για ποιο όνομα μπάντας μιλάει κάθε εικόνα;
1.
Να το πάρει το ποτάμι
2.
Να το πάρει το ποτάμι
3.
Να το πάρει το ποτάμι
4.
Να το πάρει το ποτάμι
5.
Να το πάρει το ποτάμι
6.
Να το πάρει το ποτάμι
7.
Να το πάρει το ποτάμι
8.
Να το πάρει το ποτάμι
1.
Να το πάρει το ποτάμι
2.
Να το πάρει το ποτάμι
3.
Να το πάρει το ποτάμι
4.
Να το πάρει το ποτάμι
5.
Να το πάρει το ποτάμι
6.
Να το πάρει το ποτάμι
7.
Να το πάρει το ποτάμι
8.
Να το πάρει το ποτάμι
Colors 101
Οι γυναίκες, εδώ και χρόνια πιστεύουν για τους άντρες πως η όραση τους είναι ικανή να ξεχωρίζει πολύ λιγότερα χρώματα από ό,τι η δικιά τους. Για παράδειγμα, πιστεύουν πως αν δώσεις σε έναν άντρα να πει τι χρώμα είναι ένα φούξια παντελόνι, ενά καρπουζί και ένα βυσσινί, θα πει πως και τα τρία είναι κόκκινα. Όμως ο άντρας δεν βλέπει λιγότερα χρώματα. Απλά όλες τις υποκατηγορίες χρωμάτων τις έχει χαρακτηρίσει και περιγράψει με μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Εξηγούμαι:
Το βυσσινί:
Περιγραφή άντρα:Το χρώμα της φανέλας της μπαρτσελόνα που μοιάζει με το κόκκινο.
Tο σομόν:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα που πρέπει να έχει το εσωτερικό της μπριζόλας που δείχνει ότι είναι έτοιμη για φάγωμα.
Το χρυσό:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα της μπύρας
Το μανταρινί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα του Jack Daniels
Το καλαμποκί
Περιγραφή Άντρα:To χρώμα του εμετού που σίγουρα θα έχεις αν έχεις ανακατέψει πολύ χρυσό με μανταρινί το προηγούμενο βράδυ.
Το ζαχαρί:
Περιγραφή Άντρα:Πραγματικά πείτε μου ένα λόγο που αυτό το χρώμα λέγεται ζαχαρί και όχι σπερματί!
Το Μπρονζέ:
Περιγραφή Άντρα:Τελειώνοντας την τριάδα χρωμάτων που αναφέρονται σε σωματικά υγρά, το χρώμα με το πιο gay όνομα στην ιστορία των ονομάτων ειρωνικά είναι το χρώμα της Τσίρλας!
Το κυπαρισσί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα που έχουν οι σκούρες ρίγες στο γκαζόν ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου.
Το λαχανί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα που έχουν οι ανοικτές ρίγες στο γκαζόν ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου.
Το κοραλί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα εσωρούχων που φοράει κάθε teen που παίζει σε barely legal τσόντα.
Και
Το φούξια:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα εσωρούχων που φοράει κάθε teen που παίζει σε barely illegal τσόντα.
Παρόμοια ο άντρας έχει συνδέσει όλα τα υπόλοιπα χρώματα. οποτε όταν την επόμενη φορά του δείξεις το φούξια σου παντελόνι, όχι μόνο αυτός έχει καταλάβει ότι είναι φούξια και όχι κόκκινο, αλλά να παρατηρήσεις και το χαζό χαμόγελο που θα διαγραφεί στο πρόσωπο του κάθως θα ανακαλεί στην μνήμη του σκηνές από τα top rated βιντεάκια του youporn.
Το βυσσινί:
Περιγραφή άντρα:Το χρώμα της φανέλας της μπαρτσελόνα που μοιάζει με το κόκκινο.
Tο σομόν:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα που πρέπει να έχει το εσωτερικό της μπριζόλας που δείχνει ότι είναι έτοιμη για φάγωμα.
Το χρυσό:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα της μπύρας
Το μανταρινί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα του Jack Daniels
Το καλαμποκί
Περιγραφή Άντρα:To χρώμα του εμετού που σίγουρα θα έχεις αν έχεις ανακατέψει πολύ χρυσό με μανταρινί το προηγούμενο βράδυ.
Το ζαχαρί:
Περιγραφή Άντρα:Πραγματικά πείτε μου ένα λόγο που αυτό το χρώμα λέγεται ζαχαρί και όχι σπερματί!
Το Μπρονζέ:
Περιγραφή Άντρα:Τελειώνοντας την τριάδα χρωμάτων που αναφέρονται σε σωματικά υγρά, το χρώμα με το πιο gay όνομα στην ιστορία των ονομάτων ειρωνικά είναι το χρώμα της Τσίρλας!
Το κυπαρισσί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα που έχουν οι σκούρες ρίγες στο γκαζόν ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου.
Το λαχανί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα που έχουν οι ανοικτές ρίγες στο γκαζόν ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου.
Το κοραλί:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα εσωρούχων που φοράει κάθε teen που παίζει σε barely legal τσόντα.
Και
Το φούξια:
Περιγραφή Άντρα:Το χρώμα εσωρούχων που φοράει κάθε teen που παίζει σε barely illegal τσόντα.
Παρόμοια ο άντρας έχει συνδέσει όλα τα υπόλοιπα χρώματα. οποτε όταν την επόμενη φορά του δείξεις το φούξια σου παντελόνι, όχι μόνο αυτός έχει καταλάβει ότι είναι φούξια και όχι κόκκινο, αλλά να παρατηρήσεις και το χαζό χαμόγελο που θα διαγραφεί στο πρόσωπο του κάθως θα ανακαλεί στην μνήμη του σκηνές από τα top rated βιντεάκια του youporn.
Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011
Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες
Με αφορμή έναν διαγωνισμό σε ένα άλλο blog, εγώ και ο FKing γράψαμε δύο ιστορίες για να συμμετάσχουμε στον διαγωνισμό. Αν και οι λέξεις μας περιόριζαν (μόλις 200), και γενικά η θεματολογία διαφέρει από αυτή του blog μας, το αποτέλεσμα μας άρεσε αρκετά και αποφασίσαμε να τις ανεβάσουμε και στο δικό μας blog.
Christmas stories are so cliché
Ήταν μεσημέρι, παραμονή Πρωτοχρονιάς, όταν σηκώθηκε από τον καναπέ, κουρασμένος να κοιτάει έξω από το παράθυρο μπας και δει λίγο ήλιο. Δεν ήταν από αυτούς που θέλουν να βλέπουν, τις χριστουγεννιάτικες μέρες, νιφάδες χιονιού να πέφτουν καλύπτοντας τα πάντα. Του φαινόταν πολύ κλισέ. Γενικά έβρισκε πολλά πράγματα κλισέ, όπως τα μελομακάρονα και οι U2. Κάποιοι θα τον αποκαλούσαν hipster ,αλλά δεν του άρεζε αυτός ο χαρακτηρισμός, τον έβρισκε πολύ κλισέ. Εκείνη την ημέρα όμως, όλη η γειτονιά ήταν κάτασπρη και του θύμιζε την τραυματική εμπειρία που είχε ζήσει στο βουνό δύο χρόνια πριν, όταν είχε αποκλειστεί στο καταφύγιο με την τότε πεθερά του. Σίγουρα δεν περνούσε την καλύτερη πρωτοχρονιά της ζωής του. Ενώ ήταν απασχολημένος, ευχόμενος η επόμενη χρονιά να μην του επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις όπως η φετινή, ξαφνικά θυμήθηκε πως έπρεπε να παραλάβει τα κηροπήγια που είχε παραγγείλει ως δώρο για τον γάμο της πρώην γυναίκας του. Προς στιγμήν αποφάσισε να μην πάει καν στον γάμο, αλλά το μετάνιωσε καθώς δεν ήθελε να της δώσει την ικανοποίηση να νομίζει ότι την σκέφτεται ακόμα και σέρνεται από μπαρ σε μπαρ, προσπαθώντας να ξεχάσει. Έτσι ντύθηκε και πήγε στο μαγαζί. Και καλά έκανε γιατί εκεί, όπως αποδείχτηκε, θα γνώριζε τον αληθινό έρωτα της ζωής του. Τι κλισέ...
Συγγραφέας: The FKing
Ονειρεμένα Χριστούγεννα...
Ο Χρήστος γύρισε σπίτι μετά από μία κουραστική μέρα στη δουλειά. Ανοίγει την πόρτα και ακούει, “ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ”! Ήταν όλοι του οι φίλοι και οι συγγενείς εκεί. “Πώς είχαν καταφέρει να μπουν;”, σκέφτηκε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Αλλά δεν τον ένοιαζε, ήταν όλοι εκεί οι γονείς του, οι φίλοι του, ακόμα και ο κολλητός του με τον οποίο ξέκοψαν όταν ο Χρήστος μετανάστευσε στην Αυστραλία... Το σπίτι του ήταν υπερβολικά καθαρό και στη μέση υπήρχε ένας μπουφές με κουραμπιέδες, μελομακάρονα και άλλα εκλεκτά εδέσματα. Όλα αυτά υπό το φως δύο περίτεχνων κηροπηγίων που υπήρχαν στο τραπέζι. Αγκάλιαζε και φιλούσε τους πάντες βουρκωμένος από τη συγκίνηση. Τη στιγμή που πίστευε ότι δεν μπορεί να γίνει πιο ευτυχισμένος είδε εκείνη... Ο έρωτας της ζωής του ξεπρόβαλε ανάμεσα από τον πατέρα του και έναν φίλο του. Η αγκαλιά της ήταν το μόνο “καταφύγιο” που είχε βρει στη ζωή του...
“Μα πώς;” κατάφερε μόνο να ψελλίσει.
Τον πλησίασε, έφτασε αρκετά κοντά του ώστε να νιώθει την καυτή ανάσα της στα χείλη του...
Ο Χρήστος ξύπνησε ιδρωμένος, σύρθηκε από το κρεβάτι μέχρι τον υπολογιστή και κούνησε το ποντίκι για να φύγει η προφύλαξη οθόνης. Γέμισε ένα ποτήρι ουίσκι, κοίταξε τη φωτογραφία της νεκρής κοπέλας του και ήπιε μια μεγάλη γουλιά.
“Καλά Χριστούγεννα” ψιθύρισε.
Έξω πυκνές νιφάδες χιονιού άσπριζαν τα αυτοκίνητα...
Συγγραφέας: No Tomorrow
Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011
Meet Brad Pitt
Ακούς το όνομα Brad Pitt. Και σίγουρα το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι “Bradgelina”. Και οι επόμενες σκέψεις σου θα είναι: Jennifer Aniston, “είναι τόσο όμορφος που θέλω να καώ μαζί του στο πυρ το εξώτερον ”,άντε και Συμμορία των 11. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στη συνείδηση της μάζας πλέον έχει καθιερωθεί ώς εκείνος ο πανέμορφος ηθοποιός που πηδάει εκείνη την πανέμορφη ηθοποιό και έχουν κάνει μία τεράστια οικογένεια με υιοθετημένα Βιετναμεζάκια,που τα σέρνουν από δω και από κει, πάντα κυνηγημένοι από δεκάδες παπαράτσι. Και που πριν από αυτό, πηδούσε μία άλλη πανέμορφη ηθοποιό.
Α ναι, έχει παίξει και σε μερικές ταινίες!
Ο Brad Pitt όμως είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Δεν είναι απλά μία όμορφη φάτσα που παίρνει ρόλους για να τραβάει κοριτσάκια. Είναι ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του και η καλλιτεχνική του αξία είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι έχουμε επιλέξει να θυμόμαστε. Με αφορμή λοιπόν την τελευταία του ταινία,το Moneyball, για την οποία ακούγεται ότι θα είναι και υποψήφιος για όσκαρ, σας θυμίζω γιατί είναι μεγάλη παράλειψη που δεν έχει κατακτήσει ακόμα το χρυσό αγαλματίδιο,κάτι το οποίο θα τον καταστούσε στη γνώμη του κόσμου ως έναν σπουδαίο ηθοποιό και όχι ως ένα πλούσιο celebrity:
1.Se7en(1995)
Το Se7en είναι άνετα μέσα στις 5 αγαπημένες μου ταινίες. Κι αν σας φαίνεται παράλογο τώρα, επειδή την βλέπετε κάθε μήνα στο Star, σκεφτείτε ότι όταν βγήκε το 95, συνδύαζε την αρρωστημένη διαστροφή του Saw με την εκπληκτική πλοκή και φυσικά τις πολύ ωραίες ερμηνείες. Και φυσικά σε όλη την ταινία υπάρχει αυτή η περίεργη ατμόσφαιρα που δεν μπορώ να περιγράψω, χαρακτηριστική κάθε ταινίας του Fincher. Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι(ψιλοSPOILER ALERT), όταν το στούντιο είδε το τέλος της ταινίας και έβαλε σεναριογράφους να το ξαναγράψουν για να έχει λίγο πιο happy ending, o Brad Pitt, μαζί με τον Fincher και τον Morgan Freeman απείλησαν να φύγουν από την ταινία αν δεν χρησιμοποιούταν το αρχικό τέλος.
Interesting fact: Όταν γύριζαν μία σκηνή καταδίωξης, ο Brad Pitt έπεσε και έσπασε το χέρι του. Το ατύχημα αυτό αν και απροσδόκητο, μπήκε στο σενάριο και στο υπόλοιπο της ταινίας ο χαρακτήρας του Pitt,Mills τριγυρνά με δεμένο χέρι. Ειρωνικά, το σενάριο αρχικά προέβλεπε πως ο Mills στην καταδίωξη όντως τραυματίζεται, απλά όχι στο χέρι του.
2.Fight Club(1999)
Δεν χρειάζεται να πω πολλά για αυτήν την ταινία, όσοι είναι 20-30 χρονών, την έχουν δει και την έχουν λατρέψει. Ποτέ ξανά το Hollywood δεν παρουσίασε πιο εύστοχα την ιδέα της αναρχίας. Σίγουρα ο Edward Norton έκλεψε την παράσταση, αλλά ο Brad ήταν το ιδανικό συμπλήρωμα στον πρωταγωνιστή. Ο χαρακτήρας του, Tyler Durden, είχε τόσο μεγάλο impact στην ποπ κουλτούρα, που η ιδεολογία του μέσα στην ταινία κατέληξε να γίνεται λήμμα για λεξικά με την ονομασία Durdenism. Αν δεν είναι αυτό πετυχημένη ερμηνεία,δεν ξέρω τι είναι. Ο συγγραφέας του βιβλίου,
Chuck Palahniuk, έχει δηλώσει ότι η ταινία του φάνηκε ως βελτίωση στο έργο του. Και από ότι έχω ακούσει το βιβλίο αξίζει πολύ.
Interesting fact: Στη σκηνή που οι χαρακτήρες του Norton και του Pitt είναι μεθυσμένοι και χτυπάν μπαλάκια του γκολφ, στην πραγματικότητα οι δύο ηθοποιοί είναι όντως ντίρλα και πετάν τα μπαλάκια του γκολφ σε ένα φορτηγάκι της παραγωγής.
3.Snatch(2000)
Το Snatch είναι μια από τις διασκεδαστικότερες ταινίες που υπάρχουν και ενώ αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι ο Guy Ritchie πριν παντρευτεί την Madonna ήταν μία ιδιοφυία, ο Brad Pitt έβαλε ένα μεγάλο λιθαράκι(μια λιθαράρα;)σε αυτό. Η ταινία είναι μία γρήγορη και ευφάνταστη περιπέτεια όπου όλοι οι απολαυστικοί χαρακτήρες της κυνηγάν ένα διαμάντι. Ο Brad ήταν μεγάλος φαν της πρώτης ταινίας του Guy Ritchie, το Lock,Stock and Two Smoking Barrels. Όταν λοιπόν έμαθε πως θα γυρίσει την δεύτερη του ταινία, το Snatch, του ζήτησε κάναν ρόλο. Όταν ο Ritchie είδε πως ο Pitt δεν μπορούσε να τελοιοποιήσει την βρετανική προφορά, του έδωσε τον ρόλο του γύφτου Mickey, ο οποίος σύμφωνα με το σενάριο, μιλάει με μια ακατανόητη προφορά. Και αυτός τον δικαίωσε, κάνοντας τον ρόλο αυτό,το highlight της ταινίας.
Interesting fact: Ο Guy Ritchie εμπνεύστηκε την ακατανόητη προφορά του Mickey, από τα παράπονα που κάναν οι κριτκοί για τις προφορές των ηθοποιών στην πρώτη του ταινία. Έτσι για να αντικρούσει τα όποια παράπονα, αποφάσισε να φτιάξει έναν χαρακτήρα,ο οποίος θα μιλούσε τόσο περίεργα, που οχί μόνο οι θεατές δε θα τον καταλάβαιναν, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν οι χαρακτήρες στην ταινία.
4.Inglorious Basterds(2009)
Ο Brad Pitt, με τη συμμετοχή του στους άδωξους μπάσταρδους, συνεχίζει τις συνεργασίες του με τους κορυφαίους σκηνοθέτες της γενιάς του. Ο ρόλος του Lt. Aldo Raine, ο οποίος συγκεντρώνει μία ομάδα αμερικανών εθελοντών για να μπουν στην Γαλλία και να σκοτώσουν τον Hitler,του ταίριαξε γάντι, όπως και το μουστάκι που άφησε για τον ρόλο αυτό, όπως και η Alabama προφορά που υιοθέτησε. Και η ταινία, αν και δυόμιση ώρες, είναι από τις πιο απολαυστικές ταινίες των τελευταίων χρόνων, δείχνοντας πως ο Tarantino επέστρεψε σε φόρμα μετά το μέτριο Death-Proof και σίγουρα από τους πιο καλοπαιγμένους και ενδιαφέροντες χαρακτήρες της, ήταν αυτός του Pitt.
Interesting fact: Όταν ο Aldo Raine παριστάνει πως είναι ένας Ιταλός ηθοποιός, στο τέλος της ταινίας, συστήνεται ως “Enzo Girolami”, το οποίο είναι το πραγματικό όνομα του σκηνοθέτη της αυθεντικής ταινίας”Inglorious Bastards” από όπου εμπνεύστηκε ο Tarantino την δικιά του ταινία, Enzo G. Castellari.
5. Friends
Όλοι όσοι είναι φαν των Friends, το συγκεκριμένο επεισόδιο με το guest του Brad Pitt είναι από τα αγαπημένα τους. Ο Brad παίζει έναν παλιό συμμαθητή του Ross και της Rachel, που πηγαίνει στο σπίτι της Monica για το τραπέζι του Thanksgiving. Τα πράγματα παίρνουν μια κωμική τροπή όταν αποκαλύπτει ότι μισεί την Rachel από το σχολείο και ότι αυτός και ο Ross είχαν ιδρύσει τότε το I hate Rachel Green club. Πέρα από την επιτυχία του επεισοδίου, ο Brad Pitt αποδεικνύει ένα κωμικό ταλέντο που δεν είχε δείξει μέχρι τότε. Όταν έκανε το guest, ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με την Jennifer Aniston.
Interesting fact: Πέρα από τον Brad Pitt, άλλοι τρεις πρωταγωνιστές του Ocean's Eleven έχουν κάνει guest στους Friends. Ο George Clooney, η Julia Roberts και o Elliot Gould.
Youtube Link.
Honorable Mentions: Seven Years in Tibet, Meet Joe Black, The Curious Case of Benjamin Button, Twelve Monkeys
Οπότε ακόμα κι αν επιμένει κάποιος ότι ο Brad Pitt είναι ένας μέτριος ηθοποιός, δεν μπορεί παρά τουλάχιστον να αναγνωρίσει πως έχει τεράστια καλλιτεχνική διόραση και έχει επιλέξει να συμμετάσχει σε σημαντικότατα projects που έχουν διαμορφώσει την τελευταία γενιά του κινηματογράφου.
Προσπαθούν να σώσουν τον τρίτο κόσμο παίρνοντας ένα ένα μαυράκι και φέρνοντας το στο Hollywood. Δε θα σταματήσουν μέχρι να τους τελείωσουν τα μαυράκια.
Α ναι, έχει παίξει και σε μερικές ταινίες!
Ο Brad Pitt όμως είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Δεν είναι απλά μία όμορφη φάτσα που παίρνει ρόλους για να τραβάει κοριτσάκια. Είναι ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του και η καλλιτεχνική του αξία είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι έχουμε επιλέξει να θυμόμαστε. Με αφορμή λοιπόν την τελευταία του ταινία,το Moneyball, για την οποία ακούγεται ότι θα είναι και υποψήφιος για όσκαρ, σας θυμίζω γιατί είναι μεγάλη παράλειψη που δεν έχει κατακτήσει ακόμα το χρυσό αγαλματίδιο,κάτι το οποίο θα τον καταστούσε στη γνώμη του κόσμου ως έναν σπουδαίο ηθοποιό και όχι ως ένα πλούσιο celebrity:
1.Se7en(1995)
Το Se7en είναι άνετα μέσα στις 5 αγαπημένες μου ταινίες. Κι αν σας φαίνεται παράλογο τώρα, επειδή την βλέπετε κάθε μήνα στο Star, σκεφτείτε ότι όταν βγήκε το 95, συνδύαζε την αρρωστημένη διαστροφή του Saw με την εκπληκτική πλοκή και φυσικά τις πολύ ωραίες ερμηνείες. Και φυσικά σε όλη την ταινία υπάρχει αυτή η περίεργη ατμόσφαιρα που δεν μπορώ να περιγράψω, χαρακτηριστική κάθε ταινίας του Fincher. Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι(ψιλοSPOILER ALERT), όταν το στούντιο είδε το τέλος της ταινίας και έβαλε σεναριογράφους να το ξαναγράψουν για να έχει λίγο πιο happy ending, o Brad Pitt, μαζί με τον Fincher και τον Morgan Freeman απείλησαν να φύγουν από την ταινία αν δεν χρησιμοποιούταν το αρχικό τέλος.
Interesting fact: Όταν γύριζαν μία σκηνή καταδίωξης, ο Brad Pitt έπεσε και έσπασε το χέρι του. Το ατύχημα αυτό αν και απροσδόκητο, μπήκε στο σενάριο και στο υπόλοιπο της ταινίας ο χαρακτήρας του Pitt,Mills τριγυρνά με δεμένο χέρι. Ειρωνικά, το σενάριο αρχικά προέβλεπε πως ο Mills στην καταδίωξη όντως τραυματίζεται, απλά όχι στο χέρι του.
2.Fight Club(1999)
Δεν χρειάζεται να πω πολλά για αυτήν την ταινία, όσοι είναι 20-30 χρονών, την έχουν δει και την έχουν λατρέψει. Ποτέ ξανά το Hollywood δεν παρουσίασε πιο εύστοχα την ιδέα της αναρχίας. Σίγουρα ο Edward Norton έκλεψε την παράσταση, αλλά ο Brad ήταν το ιδανικό συμπλήρωμα στον πρωταγωνιστή. Ο χαρακτήρας του, Tyler Durden, είχε τόσο μεγάλο impact στην ποπ κουλτούρα, που η ιδεολογία του μέσα στην ταινία κατέληξε να γίνεται λήμμα για λεξικά με την ονομασία Durdenism. Αν δεν είναι αυτό πετυχημένη ερμηνεία,δεν ξέρω τι είναι. Ο συγγραφέας του βιβλίου,
Chuck Palahniuk, έχει δηλώσει ότι η ταινία του φάνηκε ως βελτίωση στο έργο του. Και από ότι έχω ακούσει το βιβλίο αξίζει πολύ.
Interesting fact: Στη σκηνή που οι χαρακτήρες του Norton και του Pitt είναι μεθυσμένοι και χτυπάν μπαλάκια του γκολφ, στην πραγματικότητα οι δύο ηθοποιοί είναι όντως ντίρλα και πετάν τα μπαλάκια του γκολφ σε ένα φορτηγάκι της παραγωγής.
3.Snatch(2000)
Το Snatch είναι μια από τις διασκεδαστικότερες ταινίες που υπάρχουν και ενώ αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι ο Guy Ritchie πριν παντρευτεί την Madonna ήταν μία ιδιοφυία, ο Brad Pitt έβαλε ένα μεγάλο λιθαράκι(μια λιθαράρα;)σε αυτό. Η ταινία είναι μία γρήγορη και ευφάνταστη περιπέτεια όπου όλοι οι απολαυστικοί χαρακτήρες της κυνηγάν ένα διαμάντι. Ο Brad ήταν μεγάλος φαν της πρώτης ταινίας του Guy Ritchie, το Lock,Stock and Two Smoking Barrels. Όταν λοιπόν έμαθε πως θα γυρίσει την δεύτερη του ταινία, το Snatch, του ζήτησε κάναν ρόλο. Όταν ο Ritchie είδε πως ο Pitt δεν μπορούσε να τελοιοποιήσει την βρετανική προφορά, του έδωσε τον ρόλο του γύφτου Mickey, ο οποίος σύμφωνα με το σενάριο, μιλάει με μια ακατανόητη προφορά. Και αυτός τον δικαίωσε, κάνοντας τον ρόλο αυτό,το highlight της ταινίας.
Interesting fact: Ο Guy Ritchie εμπνεύστηκε την ακατανόητη προφορά του Mickey, από τα παράπονα που κάναν οι κριτκοί για τις προφορές των ηθοποιών στην πρώτη του ταινία. Έτσι για να αντικρούσει τα όποια παράπονα, αποφάσισε να φτιάξει έναν χαρακτήρα,ο οποίος θα μιλούσε τόσο περίεργα, που οχί μόνο οι θεατές δε θα τον καταλάβαιναν, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν οι χαρακτήρες στην ταινία.
4.Inglorious Basterds(2009)
Ο Brad Pitt, με τη συμμετοχή του στους άδωξους μπάσταρδους, συνεχίζει τις συνεργασίες του με τους κορυφαίους σκηνοθέτες της γενιάς του. Ο ρόλος του Lt. Aldo Raine, ο οποίος συγκεντρώνει μία ομάδα αμερικανών εθελοντών για να μπουν στην Γαλλία και να σκοτώσουν τον Hitler,του ταίριαξε γάντι, όπως και το μουστάκι που άφησε για τον ρόλο αυτό, όπως και η Alabama προφορά που υιοθέτησε. Και η ταινία, αν και δυόμιση ώρες, είναι από τις πιο απολαυστικές ταινίες των τελευταίων χρόνων, δείχνοντας πως ο Tarantino επέστρεψε σε φόρμα μετά το μέτριο Death-Proof και σίγουρα από τους πιο καλοπαιγμένους και ενδιαφέροντες χαρακτήρες της, ήταν αυτός του Pitt.
Interesting fact: Όταν ο Aldo Raine παριστάνει πως είναι ένας Ιταλός ηθοποιός, στο τέλος της ταινίας, συστήνεται ως “Enzo Girolami”, το οποίο είναι το πραγματικό όνομα του σκηνοθέτη της αυθεντικής ταινίας”Inglorious Bastards” από όπου εμπνεύστηκε ο Tarantino την δικιά του ταινία, Enzo G. Castellari.
5. Friends
Όλοι όσοι είναι φαν των Friends, το συγκεκριμένο επεισόδιο με το guest του Brad Pitt είναι από τα αγαπημένα τους. Ο Brad παίζει έναν παλιό συμμαθητή του Ross και της Rachel, που πηγαίνει στο σπίτι της Monica για το τραπέζι του Thanksgiving. Τα πράγματα παίρνουν μια κωμική τροπή όταν αποκαλύπτει ότι μισεί την Rachel από το σχολείο και ότι αυτός και ο Ross είχαν ιδρύσει τότε το I hate Rachel Green club. Πέρα από την επιτυχία του επεισοδίου, ο Brad Pitt αποδεικνύει ένα κωμικό ταλέντο που δεν είχε δείξει μέχρι τότε. Όταν έκανε το guest, ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με την Jennifer Aniston.
Interesting fact: Πέρα από τον Brad Pitt, άλλοι τρεις πρωταγωνιστές του Ocean's Eleven έχουν κάνει guest στους Friends. Ο George Clooney, η Julia Roberts και o Elliot Gould.
Youtube Link.
Honorable Mentions: Seven Years in Tibet, Meet Joe Black, The Curious Case of Benjamin Button, Twelve Monkeys
Οπότε ακόμα κι αν επιμένει κάποιος ότι ο Brad Pitt είναι ένας μέτριος ηθοποιός, δεν μπορεί παρά τουλάχιστον να αναγνωρίσει πως έχει τεράστια καλλιτεχνική διόραση και έχει επιλέξει να συμμετάσχει σε σημαντικότατα projects που έχουν διαμορφώσει την τελευταία γενιά του κινηματογράφου.
Another rides the bus
Παλιότερα είχαμε γράψει για άτομα που μπορεί να γνωρίσεις στο ΚΤΕΛ. Σήμερα θα σας παρουσιάσω το αντίπαλο δέος, τα άτομα στο αστικό. Όλοι όσοι δεν είμαστε μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη ή της οικογένειας Λάτση έχουμε χρησιμοποιήσει για τις ανάγκες μας, αυτό το δώρο του θεού στον άνθρωπο, αυτόν τον επίγειο παράδεισο, αυτόν τον βασιλικό τρόπο μετακίνησης, το αστικό. Στο αστικό λοιπόν βλέπεις όλες τις εκδοχές της σύχρονης ανθρώπινης φύσης μαζεμένες σε έναν χώρο. Η διαφορά του αστικού με το ΚΤΕΛ, είναι ότι θα κάτσεις για πολύ λιγότερη ώρα και δεν πρόκειται να γνωρίσεις κανένα από εκεί μεσα. Όμως, αν βρεθείς σε ένα σχετικά γεμάτο αστικό, είναι σίγουρο ότι θα δεις τις παρακάτω ειδικές ομάδες ανθρώπων, οι οποίες είναι σίγουρο ότι θα βρίσκονται σε συγκεκριμένες θέσεις και επίσης είναι σίγουρο ότι θα έχουν συγκεκριμένες συμπεριφορές. Σαν να είναι όλοι τους προγραμματισμένα bots. Έχουμε και λέμε:
1.Το teen
Πρώτα από όλα να διευκρινίσω ότι όταν λέω teen, εννοώ θηλυκό teen, γιατί δύσκολα θα συναντήσεις την αρσενική του εκδοχή στο αστικό. Μάλλον επειδή τα αγοράκια έχουν μηχανάκια. Το teen θα το συναντήσεις κάθε μέρα στις ώρες 14.00-17.00 και το Σάββατο από το μεσημέρι μέχρι τις 21.00. Ειδικά άμα έχεις την ατυχία να μπεις σε λεωφορείο την ώρα που σχολάνε τα λύκεια, τότε θα νιώθεις ότι πρωταγωνιστείς σε υγρό όνειρο κάποιου ανώμαλου. Γιατί ατυχία; Γιατί τα teen είναι από τα πιο εκνευριστικά πλάσματα που μπορείς να συναντήσεις κάπου, πόσο μάλλον σε έναν κλειστό χώρο όπου είσαι υποχρεωμένος να μείνεις για κάποια ώρα. Μιλάνε στο κινητό, μιλάνε με τις φίλες τους για τον Justin Bieber, μιλάνε μόνες τους, γενικά μιλάνε. Πολύ και φωναχτά. Και γελάνε ακόμα πιο φωναχτά. Όταν τα βλέπεις και αρχίζεις να σπάζεσαι που σου χαλάνε την ηρεμία, προσπαθείς να τα δικαιολογήσεις. Είναι της ηλικίας,και εγώ έτσι ήμουν, θα μεγαλώσουν και θα ηρεμήσουν, στην τελικη δεν κάνουν κάτι τόσο κακό,απλά έτσι διασκεδάζουν, και τα λοιπά... Αλλά όταν περάσουν 5 λεπτά και συνεχίζουν να κάνουν τόση φασαρία που δεν ακούς τις σκέψεις σου, καταλήγεις να σκέφτεσαι:”έκανα υπομονή τόσην ώρα, και δεν αντέχω άλλο.Έτσι είστε; Αφού συνεχίζετε και κάνετε σαν κοκαρισμένοι πίθηκοι(αρχίζει να μ αρέσει αυτή η έκφραση), ε και εγώ θα αρχίσω να κοιτάω το 16χρονο κώλο σας και δε θα νιώσω καθόλου άσχημα”. Βρίσκονται πάντα μπροστά από τα μηχανήματα εισιτηρίων γιατί εκεί μπορείς να ενοχλείς σχεδόν όλο το λεωφορείο με τις εκνευριστικές φωνές σου.
2.Η γιαγιά
Η γιαγιά είναι ο πιο συνηθισμένος επιβάτης αστικού. Είτε γιατί δεν οδηγεί και έπρεπε να πάει στην τράπεζα να βγάλει τη σύνταξή της(την ποια;),να πάει στην εκκλησία, ή να πάει στη λαϊκή, είτε γιατί το αστικό είναι πλέον από τα λίγα μέρη που μπορεί να συναναστραφεί άλλα άτομα της ηλικίας της και να επιδοθεί στην αγαπημένη της συνήθεια, να κράζει τους νέους. Και ω θεέ αυτό ακριβώς κάνει! Κάθεται σε μία από τις τέσσερις θέσεις, που είναι οι δύο απέναντι από τις άλλες δύο, λίγο μπροστά από το κέντρο του λεωφορείου ή στις αντίστοιχες τέσσερις στο πίσω μέρος του λεωφορείου, γιατί εκεί έχει λίγο χώρο να ακουμπήσει τα μαρούλια που πήρε από το παζάρι, γιατί σε εκείνες τις θέσεις μπορεί να πιάσει συζήτηση με τις άλλες τρεις γιαγιάδες που κάθονται εκεί για τα φάρμακα που παίρνει η καθεμία, αλλά και γιατί από εκεί μπορεί να βλέπει τα teen που βρίσκονται στο δικό τους μέρος και να μονολογεί φωναχτά για το ότι αν αυτή στο καιρό της φορούσε σκουλαρίκι στη μύτη, ο πατέρας της θα την κρεμούσε από αυτό στο κελάρι or something.
3.Ο παππούς
Ο παππούς είναι τελείως διαφορετική κατηγορία από τη γιαγιά. Κατ' αρχάς κάθεται και αυτός όπου κάθονται η γιαγιάδες μόνο επειδή θέλει να τις πιάσει συζήτηση να τις κορτάρει και να θυμηθεί τα νιάτα του, που ήταν μπερμπάντης και κάθε μέρα ήταν δουλειά-καφενείο-φλέρτ με ό,τι κινούταν-σπίτι για φαϊ και το βράδυ καφενείο πάλι για κουμάρι. Συνήθως δε θα γκρινιάζει τόσο, όσο η γιαγιά, αλλά επειδή κάποιες συνήθειες δεν κόβονται, όταν τον πετύχεις στο αστικό ψιλοαπέφυγέ τον, γιατί θα μυρίζει λιγάκι τσίπουρο και άμα έχει χάσει και την μισή του σύνταξη εκείνη τη μέρα στον θανάση δε θέλει πολυ να ξεσπάσει πάνω σου. Και όταν λέω ξεσπάσει, εννοώ να κοιτά την κοτσίδα σου με τέτοιο μίσος που θα ορκίζεσαι ότι ανά πάσα στιγμή θα βγάλει την ψαλίδα, θα σε κουρέψει και μετά θα σου βάλει να κρατάς και μία πινακίδα που θα λέει “τεντυμπόης”.
4.Η μητέρα/νοικοκυρά
Η μητέρα/νοικοκυρά διακρίνεται σε δύο περιπτώσεις, σε αυτήν που έχει το παιδί μαζί της και σε αυτήν που είναι μόνη της. Και στις δύο περιπτώσεις βρίσκεται στα καθίσματα στο πίσω μέρος του λεωφορείου και αν δεν έχει βρει θέση θα σε κοιτάει στα μάτια μέχρι να της παραχωρήσεις την δικιά σου. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην της παραχωρήσεις τη θέση σου από μόνος σου, γιατί θα γυρίσει με ξινισμένο ύφος και θα σου πει:”Γιατί σηκώνεσαι; δεν χρειάζομαι θέση, δεν είμαι τόσο μεγάλη.” Άμα έχει μαζί της παίδι, δεν ξέρω γιατί αλλά θα έχει συνήθως παραπάνω από ένα και θα τα σέρνει από πίσω της, από τη στιγμή που θα μπει στο αστικό, μέχρι το μηχάνημα εισιτηρίων και από εκεί μέχρι τη θέση της. Καθ'όλη τη διαδρομή, θα λέει στο μικρότερο παιδί της να πιάνεται από κάπου, ακόμα κι αν κάθεται και το έχει στην αγκαλιά της και το σφίγγει τόσο πολύ, που φαίνεται σαν να θέλει να το τιμωρήσει που υπάρχει.
Αν είναι χωρίς τα παιδιά, τότε κάθεται σιωπηλή στη γωνιά της, τρέμοντας την ώρα και τη στιγμή που θα πάει σπίτι και θα τα βρει να έχουν δέσει την babysitter σε μια καρέκλα και να αλωνίζουν ελεύθερα στο σπίτι. Πάλι.
5.Ο μεταλάς
Ο μεταλάς είναι ή στις τελευταίες θέσεις του λεωφορείου ή στην φυσούνα. Εννοείται πως φοράει ακουστικά από όπου ακούγονται Kreator ακόμα και τρεις θέσεις παρακάτω, κοιτάει αποσβολωμένος στο άπειρο με ένα θλιμμένο βλέμμα και προσπαθεί να έχει όσο το δυνατόν λιγότερο interaction με τους συνεπιβάτες του. Μάλλον γιατί απλά θέλει να φτάσει σπίτι του και να ξεσκονίσει τις D&D κάρτες του. Και όταν λέω μεταλάς, εννοώ του αρσενικού γένους, καθώς οι γυναίκες μεταλούδες όχι μόνο είναι λιγότερες αλλά και συνήθως έχουν λίγη παραπάνω εξυπνάδα/κοινωνικότητα/αυτοεκτίμηση, όποτε και δεν κυκλοφορούν σαν να βγήκαν από βίντεοκλιπ του '80 και δεν φοράνε αυτή τη θλίψη στο βλέμμα τους, όπως κάνουν οι αντίστοιχοι άντρες.
Άμα είστε άτυχοι και πέσετε στη ειδική περίπτωση του κακού μεταλά, ο οποίος αντί για θλιμμένο βλέμμα ,έχει βλέμμα που λέει:”θα τους σφάξω όλους με το τσεκούρι του μέταλ”, μην κωλώσετε. Βάλτε μία κοπέλα να του μιλήσει και κατευθείαν θα γίνει ένα γατάκι το οποίο θα βγάζει άναρθρες κραυγές στην προσπάθεια του να της μιλήσει .
6.Ο λιώμας
Ο λιώμας είναι είτε πρεζάκι είτε μπεκρής. Η διαφορά τους είναι ότι ο δεύτερος μυρίζει χειρότερα. Στο λεωφορείο θα τους πετύχεις σε οποιοδήποτε σημείο, αλλά πιο συχνά θα βρίσκονται στη διπλανή σου θέση. Το πρεζάκι συνήθως θα κάθεται ήσυχος στο κάθισμα του, πάντα έτοιμος να πέσει,και επίσης πάντα έτοιμος να σου ζητήσει ψιλά με τον πιο ευφάνταστο τρόπο(Αληθινή ιστορία:όταν μία φορά ένα πρεζάκι ζήτησε από έναν φίλο μου ψιλά για "εισιτήριο" και ο φίλος μου πήγε να του δώσει ένα εισιτήριο, το πρεζάκι γύρισε, τέρμα ξενερωμένο, και του είπε:"Ε, μη μας γαμάς τώρα ρε φίλε!" ), ενώ ο μπεκρής είναι πιο vocal τύπος. Μπορει να τραγουδάει εθνικά εμβατήρια, μπορεί να μαλώνει με γιαγιάδες αλλά συχνότερα μονολογεί στην τριπλάσια ένταση από όλους τους άλλους με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα να αποτελεί το σόου του λεωφορείου.
7.Ο τζαμπατζής
Ο τζαμπατζής είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία,καθώς βρίσκεται πάντα ένας τέτοιος στο αστικό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν τον παρατηρείς. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός του. Κάθεται δίπλα από το μηχάνημα εισιτηρίων,ετσί ώστε να προλάβει να βγάλει εισιτήριο στη ζούλα άμα δει να μπαίνει ελεγκτής, αλλά είναι τόσο smooth στις κινήσεις του και στην παρουσία του, που είναι σαν να μην υπάρχει. Πραγματικά ξέρω άτομα που έχουν τελειοποιήσει την τεχνική του τζαμπατζιλικίου τόσο, που δεν έχουν πληρώσει ούτε εισιτήριο όυτε πρόστιμο εδώ και 3 χρόνια. Αλλά και να σε πιάσουν, σύμφωνα με υπολογισμούς μου, αν χρησιμοποιείς το αστικό δυο φορές την ημέρα, μη κόβοντας εισιτήριο και σε πιάνουν μία φορά το δίμηνο, τότε σου βγαίνει πιο φτηνά από το να έβγαζες εισιτήριο σε κάθε σου διαδρομή. Και τον τελευταίο καιρό, δεν παίζει να σε πιάσουν παραπάνω από μία φορά το δίμηνο. Πραγματικά, ξέρει κανένας τι φάση παίζει με τους ελεγκτές; Έχω να τους πετύχω πάνω από μισό χρόνο.
Και εάν σκεφτείς ότι αυτές τις ομάδες τις βλέπεις ταυτόχρονα να αλληλεπιδρούν όλες μεταξύ τους,τότε θα απορήσεις γιατί προτιμάς ακόμα να χρησιμοποιείς αυτό το είδος συγκοινωνιών από το να περπατήσεις για μίση ώρα στην παγωνιά χωρίς mp3-player.
1.Το teen
Πρώτα από όλα να διευκρινίσω ότι όταν λέω teen, εννοώ θηλυκό teen, γιατί δύσκολα θα συναντήσεις την αρσενική του εκδοχή στο αστικό. Μάλλον επειδή τα αγοράκια έχουν μηχανάκια. Το teen θα το συναντήσεις κάθε μέρα στις ώρες 14.00-17.00 και το Σάββατο από το μεσημέρι μέχρι τις 21.00. Ειδικά άμα έχεις την ατυχία να μπεις σε λεωφορείο την ώρα που σχολάνε τα λύκεια, τότε θα νιώθεις ότι πρωταγωνιστείς σε υγρό όνειρο κάποιου ανώμαλου. Γιατί ατυχία; Γιατί τα teen είναι από τα πιο εκνευριστικά πλάσματα που μπορείς να συναντήσεις κάπου, πόσο μάλλον σε έναν κλειστό χώρο όπου είσαι υποχρεωμένος να μείνεις για κάποια ώρα. Μιλάνε στο κινητό, μιλάνε με τις φίλες τους για τον Justin Bieber, μιλάνε μόνες τους, γενικά μιλάνε. Πολύ και φωναχτά. Και γελάνε ακόμα πιο φωναχτά. Όταν τα βλέπεις και αρχίζεις να σπάζεσαι που σου χαλάνε την ηρεμία, προσπαθείς να τα δικαιολογήσεις. Είναι της ηλικίας,και εγώ έτσι ήμουν, θα μεγαλώσουν και θα ηρεμήσουν, στην τελικη δεν κάνουν κάτι τόσο κακό,απλά έτσι διασκεδάζουν, και τα λοιπά... Αλλά όταν περάσουν 5 λεπτά και συνεχίζουν να κάνουν τόση φασαρία που δεν ακούς τις σκέψεις σου, καταλήγεις να σκέφτεσαι:”έκανα υπομονή τόσην ώρα, και δεν αντέχω άλλο.Έτσι είστε; Αφού συνεχίζετε και κάνετε σαν κοκαρισμένοι πίθηκοι(αρχίζει να μ αρέσει αυτή η έκφραση), ε και εγώ θα αρχίσω να κοιτάω το 16χρονο κώλο σας και δε θα νιώσω καθόλου άσχημα”. Βρίσκονται πάντα μπροστά από τα μηχανήματα εισιτηρίων γιατί εκεί μπορείς να ενοχλείς σχεδόν όλο το λεωφορείο με τις εκνευριστικές φωνές σου.
2.Η γιαγιά
Η γιαγιά είναι ο πιο συνηθισμένος επιβάτης αστικού. Είτε γιατί δεν οδηγεί και έπρεπε να πάει στην τράπεζα να βγάλει τη σύνταξή της(την ποια;),να πάει στην εκκλησία, ή να πάει στη λαϊκή, είτε γιατί το αστικό είναι πλέον από τα λίγα μέρη που μπορεί να συναναστραφεί άλλα άτομα της ηλικίας της και να επιδοθεί στην αγαπημένη της συνήθεια, να κράζει τους νέους. Και ω θεέ αυτό ακριβώς κάνει! Κάθεται σε μία από τις τέσσερις θέσεις, που είναι οι δύο απέναντι από τις άλλες δύο, λίγο μπροστά από το κέντρο του λεωφορείου ή στις αντίστοιχες τέσσερις στο πίσω μέρος του λεωφορείου, γιατί εκεί έχει λίγο χώρο να ακουμπήσει τα μαρούλια που πήρε από το παζάρι, γιατί σε εκείνες τις θέσεις μπορεί να πιάσει συζήτηση με τις άλλες τρεις γιαγιάδες που κάθονται εκεί για τα φάρμακα που παίρνει η καθεμία, αλλά και γιατί από εκεί μπορεί να βλέπει τα teen που βρίσκονται στο δικό τους μέρος και να μονολογεί φωναχτά για το ότι αν αυτή στο καιρό της φορούσε σκουλαρίκι στη μύτη, ο πατέρας της θα την κρεμούσε από αυτό στο κελάρι or something.
3.Ο παππούς
Ο παππούς είναι τελείως διαφορετική κατηγορία από τη γιαγιά. Κατ' αρχάς κάθεται και αυτός όπου κάθονται η γιαγιάδες μόνο επειδή θέλει να τις πιάσει συζήτηση να τις κορτάρει και να θυμηθεί τα νιάτα του, που ήταν μπερμπάντης και κάθε μέρα ήταν δουλειά-καφενείο-φλέρτ με ό,τι κινούταν-σπίτι για φαϊ και το βράδυ καφενείο πάλι για κουμάρι. Συνήθως δε θα γκρινιάζει τόσο, όσο η γιαγιά, αλλά επειδή κάποιες συνήθειες δεν κόβονται, όταν τον πετύχεις στο αστικό ψιλοαπέφυγέ τον, γιατί θα μυρίζει λιγάκι τσίπουρο και άμα έχει χάσει και την μισή του σύνταξη εκείνη τη μέρα στον θανάση δε θέλει πολυ να ξεσπάσει πάνω σου. Και όταν λέω ξεσπάσει, εννοώ να κοιτά την κοτσίδα σου με τέτοιο μίσος που θα ορκίζεσαι ότι ανά πάσα στιγμή θα βγάλει την ψαλίδα, θα σε κουρέψει και μετά θα σου βάλει να κρατάς και μία πινακίδα που θα λέει “τεντυμπόης”.
4.Η μητέρα/νοικοκυρά
Η μητέρα/νοικοκυρά διακρίνεται σε δύο περιπτώσεις, σε αυτήν που έχει το παιδί μαζί της και σε αυτήν που είναι μόνη της. Και στις δύο περιπτώσεις βρίσκεται στα καθίσματα στο πίσω μέρος του λεωφορείου και αν δεν έχει βρει θέση θα σε κοιτάει στα μάτια μέχρι να της παραχωρήσεις την δικιά σου. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην της παραχωρήσεις τη θέση σου από μόνος σου, γιατί θα γυρίσει με ξινισμένο ύφος και θα σου πει:”Γιατί σηκώνεσαι; δεν χρειάζομαι θέση, δεν είμαι τόσο μεγάλη.” Άμα έχει μαζί της παίδι, δεν ξέρω γιατί αλλά θα έχει συνήθως παραπάνω από ένα και θα τα σέρνει από πίσω της, από τη στιγμή που θα μπει στο αστικό, μέχρι το μηχάνημα εισιτηρίων και από εκεί μέχρι τη θέση της. Καθ'όλη τη διαδρομή, θα λέει στο μικρότερο παιδί της να πιάνεται από κάπου, ακόμα κι αν κάθεται και το έχει στην αγκαλιά της και το σφίγγει τόσο πολύ, που φαίνεται σαν να θέλει να το τιμωρήσει που υπάρχει.
Τελικά το 2% είναι πολύ μεγάλο ποσοστό όταν μιλάμε για ποσοστά αποτυχίας της αντισύλληψης
Αν είναι χωρίς τα παιδιά, τότε κάθεται σιωπηλή στη γωνιά της, τρέμοντας την ώρα και τη στιγμή που θα πάει σπίτι και θα τα βρει να έχουν δέσει την babysitter σε μια καρέκλα και να αλωνίζουν ελεύθερα στο σπίτι. Πάλι.
5.Ο μεταλάς
Ο μεταλάς είναι ή στις τελευταίες θέσεις του λεωφορείου ή στην φυσούνα. Εννοείται πως φοράει ακουστικά από όπου ακούγονται Kreator ακόμα και τρεις θέσεις παρακάτω, κοιτάει αποσβολωμένος στο άπειρο με ένα θλιμμένο βλέμμα και προσπαθεί να έχει όσο το δυνατόν λιγότερο interaction με τους συνεπιβάτες του. Μάλλον γιατί απλά θέλει να φτάσει σπίτι του και να ξεσκονίσει τις D&D κάρτες του. Και όταν λέω μεταλάς, εννοώ του αρσενικού γένους, καθώς οι γυναίκες μεταλούδες όχι μόνο είναι λιγότερες αλλά και συνήθως έχουν λίγη παραπάνω εξυπνάδα/κοινωνικότητα/αυτοεκτίμηση, όποτε και δεν κυκλοφορούν σαν να βγήκαν από βίντεοκλιπ του '80 και δεν φοράνε αυτή τη θλίψη στο βλέμμα τους, όπως κάνουν οι αντίστοιχοι άντρες.
Άμα είστε άτυχοι και πέσετε στη ειδική περίπτωση του κακού μεταλά, ο οποίος αντί για θλιμμένο βλέμμα ,έχει βλέμμα που λέει:”θα τους σφάξω όλους με το τσεκούρι του μέταλ”, μην κωλώσετε. Βάλτε μία κοπέλα να του μιλήσει και κατευθείαν θα γίνει ένα γατάκι το οποίο θα βγάζει άναρθρες κραυγές στην προσπάθεια του να της μιλήσει .
6.Ο λιώμας
Ο λιώμας είναι είτε πρεζάκι είτε μπεκρής. Η διαφορά τους είναι ότι ο δεύτερος μυρίζει χειρότερα. Στο λεωφορείο θα τους πετύχεις σε οποιοδήποτε σημείο, αλλά πιο συχνά θα βρίσκονται στη διπλανή σου θέση. Το πρεζάκι συνήθως θα κάθεται ήσυχος στο κάθισμα του, πάντα έτοιμος να πέσει,και επίσης πάντα έτοιμος να σου ζητήσει ψιλά με τον πιο ευφάνταστο τρόπο(Αληθινή ιστορία:όταν μία φορά ένα πρεζάκι ζήτησε από έναν φίλο μου ψιλά για "εισιτήριο" και ο φίλος μου πήγε να του δώσει ένα εισιτήριο, το πρεζάκι γύρισε, τέρμα ξενερωμένο, και του είπε:"Ε, μη μας γαμάς τώρα ρε φίλε!" ), ενώ ο μπεκρής είναι πιο vocal τύπος. Μπορει να τραγουδάει εθνικά εμβατήρια, μπορεί να μαλώνει με γιαγιάδες αλλά συχνότερα μονολογεί στην τριπλάσια ένταση από όλους τους άλλους με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα να αποτελεί το σόου του λεωφορείου.
7.Ο τζαμπατζής
Ο τζαμπατζής είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία,καθώς βρίσκεται πάντα ένας τέτοιος στο αστικό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν τον παρατηρείς. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός του. Κάθεται δίπλα από το μηχάνημα εισιτηρίων,ετσί ώστε να προλάβει να βγάλει εισιτήριο στη ζούλα άμα δει να μπαίνει ελεγκτής, αλλά είναι τόσο smooth στις κινήσεις του και στην παρουσία του, που είναι σαν να μην υπάρχει. Πραγματικά ξέρω άτομα που έχουν τελειοποιήσει την τεχνική του τζαμπατζιλικίου τόσο, που δεν έχουν πληρώσει ούτε εισιτήριο όυτε πρόστιμο εδώ και 3 χρόνια. Αλλά και να σε πιάσουν, σύμφωνα με υπολογισμούς μου, αν χρησιμοποιείς το αστικό δυο φορές την ημέρα, μη κόβοντας εισιτήριο και σε πιάνουν μία φορά το δίμηνο, τότε σου βγαίνει πιο φτηνά από το να έβγαζες εισιτήριο σε κάθε σου διαδρομή. Και τον τελευταίο καιρό, δεν παίζει να σε πιάσουν παραπάνω από μία φορά το δίμηνο. Πραγματικά, ξέρει κανένας τι φάση παίζει με τους ελεγκτές; Έχω να τους πετύχω πάνω από μισό χρόνο.
Και εάν σκεφτείς ότι αυτές τις ομάδες τις βλέπεις ταυτόχρονα να αλληλεπιδρούν όλες μεταξύ τους,τότε θα απορήσεις γιατί προτιμάς ακόμα να χρησιμοποιείς αυτό το είδος συγκοινωνιών από το να περπατήσεις για μίση ώρα στην παγωνιά χωρίς mp3-player.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)