Another rides the bus

Παλιότερα είχαμε γράψει για άτομα που μπορεί να γνωρίσεις στο ΚΤΕΛ. Σήμερα θα σας παρουσιάσω το αντίπαλο δέος, τα άτομα στο αστικό. Όλοι όσοι δεν είμαστε μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη ή της οικογένειας Λάτση έχουμε χρησιμοποιήσει για τις ανάγκες μας, αυτό το δώρο του θεού στον άνθρωπο, αυτόν τον επίγειο παράδεισο, αυτόν τον βασιλικό τρόπο μετακίνησης, το αστικό. Στο αστικό λοιπόν βλέπεις όλες τις εκδοχές της σύχρονης ανθρώπινης φύσης μαζεμένες σε έναν χώρο. Η διαφορά του αστικού με το ΚΤΕΛ, είναι ότι θα κάτσεις για πολύ λιγότερη ώρα και δεν πρόκειται να γνωρίσεις κανένα από εκεί μεσα. Όμως, αν βρεθείς σε ένα σχετικά γεμάτο αστικό, είναι σίγουρο ότι θα δεις τις παρακάτω ειδικές ομάδες ανθρώπων, οι οποίες είναι σίγουρο ότι θα βρίσκονται σε συγκεκριμένες θέσεις και επίσης είναι σίγουρο ότι θα έχουν συγκεκριμένες συμπεριφορές. Σαν να είναι όλοι τους προγραμματισμένα bots. Έχουμε και λέμε:


1.Το teen
Πρώτα από όλα να διευκρινίσω ότι όταν λέω teen, εννοώ θηλυκό teen, γιατί δύσκολα θα συναντήσεις την αρσενική του εκδοχή στο αστικό. Μάλλον επειδή τα αγοράκια έχουν μηχανάκια. Το teen θα το συναντήσεις κάθε μέρα στις ώρες 14.00-17.00 και το Σάββατο από το μεσημέρι μέχρι τις 21.00. Ειδικά άμα έχεις την ατυχία να μπεις σε λεωφορείο την ώρα που σχολάνε τα λύκεια, τότε θα νιώθεις ότι πρωταγωνιστείς σε υγρό όνειρο κάποιου ανώμαλου. Γιατί ατυχία; Γιατί τα teen είναι από τα πιο εκνευριστικά πλάσματα που μπορείς να συναντήσεις κάπου, πόσο μάλλον σε έναν κλειστό χώρο όπου είσαι υποχρεωμένος να μείνεις για κάποια ώρα. Μιλάνε στο κινητό, μιλάνε με τις φίλες τους για τον Justin Bieber, μιλάνε μόνες τους, γενικά μιλάνε. Πολύ και φωναχτά. Και γελάνε ακόμα πιο φωναχτά. Όταν τα βλέπεις και αρχίζεις να σπάζεσαι που σου χαλάνε την ηρεμία, προσπαθείς να τα δικαιολογήσεις. Είναι της ηλικίας,και εγώ έτσι ήμουν, θα μεγαλώσουν και θα ηρεμήσουν, στην τελικη δεν κάνουν κάτι τόσο κακό,απλά έτσι διασκεδάζουν, και τα λοιπά... Αλλά όταν περάσουν 5 λεπτά και συνεχίζουν να κάνουν τόση φασαρία που δεν ακούς τις σκέψεις σου, καταλήγεις να σκέφτεσαι:”έκανα υπομονή τόσην ώρα, και δεν αντέχω άλλο.Έτσι είστε; Αφού συνεχίζετε και κάνετε σαν κοκαρισμένοι πίθηκοι(αρχίζει να μ αρέσει αυτή η έκφραση), ε και εγώ θα αρχίσω να κοιτάω το 16χρονο κώλο σας και δε θα νιώσω καθόλου άσχημα”. Βρίσκονται πάντα μπροστά από τα μηχανήματα εισιτηρίων γιατί εκεί μπορείς να ενοχλείς σχεδόν όλο το λεωφορείο με τις εκνευριστικές φωνές σου.

2.Η γιαγιά
Η γιαγιά είναι ο πιο συνηθισμένος επιβάτης αστικού. Είτε γιατί δεν οδηγεί και έπρεπε να πάει στην τράπεζα να βγάλει τη σύνταξή της(την ποια;),να πάει στην εκκλησία, ή να πάει στη λαϊκή, είτε γιατί το αστικό είναι πλέον από τα λίγα μέρη που μπορεί να συναναστραφεί άλλα άτομα της ηλικίας της και να επιδοθεί στην αγαπημένη της συνήθεια, να κράζει τους νέους. Και ω θεέ αυτό ακριβώς κάνει! Κάθεται σε μία από τις τέσσερις θέσεις, που είναι οι δύο απέναντι από τις άλλες δύο, λίγο μπροστά από το κέντρο του λεωφορείου ή στις αντίστοιχες τέσσερις στο πίσω μέρος του λεωφορείου, γιατί εκεί έχει λίγο χώρο να ακουμπήσει τα μαρούλια που πήρε από το παζάρι, γιατί σε εκείνες τις θέσεις μπορεί να πιάσει συζήτηση με τις άλλες τρεις γιαγιάδες που κάθονται εκεί για τα φάρμακα που παίρνει η καθεμία, αλλά και γιατί από εκεί μπορεί να βλέπει τα teen που βρίσκονται στο δικό τους μέρος και να μονολογεί φωναχτά για το ότι αν αυτή στο καιρό της φορούσε σκουλαρίκι στη μύτη, ο πατέρας της θα την κρεμούσε από αυτό στο κελάρι or something.




3.Ο παππούς
Ο παππούς είναι τελείως διαφορετική κατηγορία από τη γιαγιά. Κατ' αρχάς κάθεται και αυτός όπου κάθονται η γιαγιάδες μόνο επειδή θέλει να τις πιάσει συζήτηση να τις κορτάρει και να θυμηθεί τα νιάτα του, που ήταν μπερμπάντης και κάθε μέρα ήταν δουλειά-καφενείο-φλέρτ με ό,τι κινούταν-σπίτι για φαϊ και το βράδυ καφενείο πάλι για κουμάρι. Συνήθως δε θα γκρινιάζει τόσο, όσο η γιαγιά, αλλά επειδή κάποιες συνήθειες δεν κόβονται, όταν τον πετύχεις στο αστικό ψιλοαπέφυγέ τον, γιατί θα μυρίζει λιγάκι τσίπουρο και άμα έχει χάσει και την μισή του σύνταξη εκείνη τη μέρα στον θανάση δε θέλει πολυ να ξεσπάσει πάνω σου. Και όταν λέω ξεσπάσει, εννοώ να κοιτά την κοτσίδα σου με τέτοιο μίσος που θα ορκίζεσαι ότι ανά πάσα στιγμή θα βγάλει την ψαλίδα, θα σε κουρέψει και μετά θα σου βάλει να κρατάς και μία πινακίδα που θα λέει “τεντυμπόης”.

4.Η μητέρα/νοικοκυρά
Η μητέρα/νοικοκυρά διακρίνεται σε δύο περιπτώσεις, σε αυτήν που έχει το παιδί μαζί της και σε αυτήν που είναι μόνη της. Και στις δύο περιπτώσεις βρίσκεται στα καθίσματα στο πίσω μέρος του λεωφορείου και αν δεν έχει βρει θέση θα σε κοιτάει στα μάτια μέχρι να της παραχωρήσεις την δικιά σου. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην της παραχωρήσεις τη θέση σου από μόνος σου, γιατί θα γυρίσει με ξινισμένο ύφος και θα σου πει:”Γιατί σηκώνεσαι; δεν χρειάζομαι θέση, δεν είμαι τόσο μεγάλη.” Άμα έχει μαζί της παίδι, δεν ξέρω γιατί αλλά θα έχει συνήθως παραπάνω από ένα και θα τα σέρνει από πίσω της, από τη στιγμή που θα μπει στο αστικό, μέχρι το μηχάνημα εισιτηρίων και από εκεί μέχρι τη θέση της. Καθ'όλη τη διαδρομή, θα λέει στο μικρότερο παιδί της να πιάνεται από κάπου, ακόμα κι αν κάθεται και το έχει στην αγκαλιά της και το σφίγγει τόσο πολύ, που φαίνεται σαν να θέλει να το τιμωρήσει που υπάρχει.

Τελικά το 2% είναι πολύ μεγάλο ποσοστό όταν μιλάμε για ποσοστά αποτυχίας της αντισύλληψης

Αν είναι χωρίς τα παιδιά, τότε κάθεται σιωπηλή στη γωνιά της, τρέμοντας την ώρα και τη στιγμή που θα πάει σπίτι και θα τα βρει να έχουν δέσει την babysitter σε μια καρέκλα και να αλωνίζουν ελεύθερα στο σπίτι. Πάλι.

5.Ο μεταλάς
Ο μεταλάς είναι ή στις τελευταίες θέσεις του λεωφορείου ή στην φυσούνα. Εννοείται πως φοράει ακουστικά από όπου ακούγονται Kreator ακόμα και τρεις θέσεις παρακάτω, κοιτάει αποσβολωμένος στο άπειρο με ένα θλιμμένο βλέμμα και προσπαθεί να έχει όσο το δυνατόν λιγότερο interaction με τους συνεπιβάτες του. Μάλλον γιατί απλά θέλει να φτάσει σπίτι του και να ξεσκονίσει τις D&D κάρτες του. Και όταν λέω μεταλάς, εννοώ του αρσενικού γένους, καθώς οι γυναίκες μεταλούδες όχι μόνο είναι λιγότερες αλλά και συνήθως έχουν λίγη παραπάνω εξυπνάδα/κοινωνικότητα/αυτοεκτίμηση, όποτε και δεν κυκλοφορούν σαν να βγήκαν από βίντεοκλιπ του '80 και δεν φοράνε αυτή τη θλίψη στο βλέμμα τους, όπως κάνουν οι αντίστοιχοι άντρες.
Άμα είστε άτυχοι και πέσετε στη ειδική περίπτωση του κακού μεταλά, ο οποίος αντί για θλιμμένο βλέμμα ,έχει βλέμμα που λέει:”θα τους σφάξω όλους με το τσεκούρι του μέταλ”, μην κωλώσετε. Βάλτε μία κοπέλα να του μιλήσει και κατευθείαν θα γίνει ένα γατάκι το οποίο θα βγάζει άναρθρες κραυγές στην προσπάθεια του να της μιλήσει .

6.Ο λιώμας
Ο λιώμας είναι είτε πρεζάκι είτε μπεκρής. Η διαφορά τους είναι ότι ο δεύτερος μυρίζει χειρότερα. Στο λεωφορείο θα τους πετύχεις σε οποιοδήποτε σημείο, αλλά πιο συχνά θα βρίσκονται στη διπλανή σου θέση. Το πρεζάκι συνήθως θα κάθεται ήσυχος στο κάθισμα του, πάντα έτοιμος να πέσει,και επίσης πάντα έτοιμος να σου ζητήσει ψιλά με τον πιο ευφάνταστο τρόπο(Αληθινή ιστορία:όταν μία φορά ένα πρεζάκι ζήτησε από έναν φίλο μου ψιλά για "εισιτήριο" και ο φίλος μου πήγε να του δώσει ένα εισιτήριο, το πρεζάκι γύρισε, τέρμα ξενερωμένο, και του είπε:"Ε, μη μας γαμάς τώρα ρε φίλε!" ), ενώ ο μπεκρής είναι πιο vocal τύπος. Μπορει να τραγουδάει εθνικά εμβατήρια, μπορεί να μαλώνει με γιαγιάδες αλλά συχνότερα μονολογεί στην τριπλάσια ένταση από όλους τους άλλους με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα να αποτελεί το σόου του λεωφορείου.

7.Ο τζαμπατζής
Ο τζαμπατζής είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία,καθώς βρίσκεται πάντα ένας τέτοιος στο αστικό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν τον παρατηρείς. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός του. Κάθεται δίπλα από το μηχάνημα εισιτηρίων,ετσί ώστε να προλάβει να βγάλει εισιτήριο στη ζούλα άμα δει να μπαίνει ελεγκτής, αλλά είναι τόσο smooth στις κινήσεις του και στην παρουσία του, που είναι σαν να μην υπάρχει. Πραγματικά ξέρω άτομα που έχουν τελειοποιήσει την τεχνική του τζαμπατζιλικίου τόσο, που δεν έχουν πληρώσει ούτε εισιτήριο όυτε πρόστιμο εδώ και 3 χρόνια. Αλλά και να σε πιάσουν, σύμφωνα με υπολογισμούς μου, αν χρησιμοποιείς το αστικό δυο φορές την ημέρα, μη κόβοντας εισιτήριο και σε πιάνουν μία φορά το δίμηνο, τότε σου βγαίνει πιο φτηνά από το να έβγαζες εισιτήριο σε κάθε σου διαδρομή. Και τον τελευταίο καιρό, δεν παίζει να σε πιάσουν παραπάνω από μία φορά το δίμηνο. Πραγματικά, ξέρει κανένας τι φάση παίζει με τους ελεγκτές; Έχω να τους πετύχω πάνω από μισό χρόνο.

Και εάν σκεφτείς ότι αυτές τις ομάδες τις βλέπεις ταυτόχρονα να αλληλεπιδρούν όλες μεταξύ τους,τότε θα απορήσεις γιατί προτιμάς ακόμα να χρησιμοποιείς αυτό το είδος συγκοινωνιών από το να περπατήσεις για μίση ώρα στην παγωνιά χωρίς mp3-player.

ΚΤΕΛ Connecting People

Κάθε φορά που ταξιδεύω με το ΚΤΕΛ νιώθω πως παρά τη θέληση μου, συμμετέχω σε μια άτυπη “λοταρία”. Τι εννοώ; Με ποιον θα συνταξιδέψω... Πολλές φορές έχω νιώσει τρομερά τυχερός ή άτυχος για το άτομο που έτυχε να κάθεται δίπλα μου για όλο το ταξίδι. Το μωσαϊκό των ανθρώπων που ταξιδεύουν είναι τόσο μεγάλο και ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι ψηφίδα θα πέσει δίπλα στη δικιά σου (πωπω τι είπα ο άνθρωπος;). Πιστεύω λίγο πολύ, όλοι το έχουμε νιώσει στα ταξίδια μας με μέσα μαζικής μεταφοράς. Ακολουθούν μερικά τυπικά παραδείγματα.

Η γιαγιά:
Γκρινιάζει για τους πάντες και τα πάντα, βάζει τον οδηγό να κλείσει το κλιματιστικό επειδή κρυώνει με αποτέλεσμα όλο το λεωφορείο να βράζει εξαιτίας της. Δεν κάνει τίποτα η ίδια, πάντα βάζει άλλους. Π.χ. Άνοιξε το παράθυρο, κλείσε την κουρτίνα, δώσε μου αυτό, κάνε το άλλο κ.τ.λ.. Επίσης δε δίνει ποτέ αποσκευές κάτω, οπότε αν είσαι αρκετά τυχερός ώστε να κάτσεις μαζί της θα απλωθεί χωρίς να σε ρωτήσει προς τη θέση σου και μπορεί να καταλήξεις να ταξιδεύεις με καμιά τσάντα της στα χέρια!

Ο γαμάτος τύπος:
Είναι ο τύπος, που αν τον είχες γνωρίσει κάπου αλλού θα γινόσασταν κολλητοί. Ακούτε παρόμοια μουσική παρόμοια ενδιαφέροντα και γενικά κάνετε μια γαμάτη συζήτηση μαθαίνετε ο ένας από τον άλλο και δε βαριέστε το ταξίδι.

Ο άοσμος:
Είναι ο τύπος που δε θέλει να του πρήζουν τα φρύδια όταν ταξιδεύει. Θα βάλει το mp3 του στα αυτιά και δε θα σου δώσει σημασία σε ολόκληρο το ταξίδι, ακόμα κι αν αρχίσεις να τον βαράς μπουκέτα. Εναλλακτική του mp3 είναι ένα βιβλίο ή ένας καλός ύπνος.

Η θεά:
Η super πανέμορφη τύπισσα που θα κάτσει δίπλα σου και επειδή πάντα ισχύει ο νόμος του Μέρφυ, όταν θα γίνει αυτό θα είσαι άπλυτος 2 μέρες και θα έχεις φάει τζατζίκι. Όλος ο αντρικός του λεωφορείου θα σε ζηλεύει που ήσουν εσύ ο κωλόφαρδος που έκατσες δίπλα της. Από υποχρέωση και μόνο προς αυτούς θα νιώσεις την ανάγκη να προσπαθήσεις να της πιάσεις συζήτηση, αλλά το μόνο που θα καταφέρεις να πεις θα είναι κάτι σαν “μπουάγκαλα” και θα το γυρίσεις σε βήχα για να μην σε περάσει για τελείως απροσάρμοστο!

Ο μπούλης:
Ο τύπος που χρειάζεται 2 καθίσματα για να χωρέσει ο κώλος του. Και πάντα θα σε εκτοπίσει από τη θέση σου. Ειδικά άμα κάθεσαι από το παράθυρο, θα είσαι στριμωγμένος για όλο το ταξίδι.

Μόνος:
Επίσης μια συνήθης περίπτωση, να μην είναι γεμάτο το λεωφορείο και να ταξιδεύεις μόνος. Είναι ωραία γιατί απλώνεσαι. Επίσης επειδή είμαι ακοινώνητος μου αρέσει να ταξιδεύω μόνος και να μην έχω την έγνοια αν θα μου μιλήσει ο διπλανός μου. Βέβαια μετά σκέφτομαι ότι είμαι ακοινώνητος και στεναχωριέμαι. Μετά σκέφτομαι όμως ότι από το να ταξίδευα με άλλον καλύτερα έτσι και ξανασκέφτομαι ότι είμαι ακοινώνητος και ξαναστεναχωριέμαι, αλλά από το να ταξίδευα με άλλον καλύτερα έτσι και πάει λέγοντας. Μπορώ να συνεχίσω να το σκέφτομαι αυτό μόνος μου για όλο το ταξίδι, μη σας πω μέχρι να πέσω για ύπνο το βράδυ!

Mindfuck!

Ο κακός κάγκουρας:
Η γνωστή περίπτωση, του τύπου που ταξιδεύει με φανελάκι, καταϊδρωμένος, το χαμηλοκάβαλο παντελόνι του στα γόνατα και η μπλούζα στον αφαλό, ώστε να φαίνεται το klein mein μποξεράκι του! Αν χτυπήσει το κινητό του θα παίξει σίγουρα το lucky-lucky, τραγούδι που αποκλείεται να αναφέρεται σε αυτόν που κάθεται δίπλα του! Ο μόνος λόγος που ταξιδεύει με το κτελ είναι ότι το πενηνταράκι του, όσο κωλοφτιαγμένο και αν είναι, δεν μπορεί να ταξιδέψει απόσταση μεγαλύτερη των 5 χιλιομέτρων. Συνήθως το IQ αυτών των τύπων δεν είναι μεγαλύτερο από το νούμερο των παπουτσιών τους. Μπορείτε να το καταλάβετε με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα αν παίξει την ταινία Ghost Rider στο λεωφορείο και σας πει “Φίλε αν δεν την έχει δει, δες τη. Είναι η αγαπημένη μου ταινία!”.

Ο καλός κάγκουρας:
Ναι υπάρχει και αυτή η κατηγορία και εγώ πρόσφατα την ανακάλυψα. Γνωστός επίσης και ως τρεντάκι. Είναι ο κάγκουρας που δε θα σε ενοχλήσει και θα σε διασκεδάσει. Συνήθως φοράει ροζ t-shirt και μπορεί να έχει τον Λούκυ-Λουκ σχεδιασμένο με στρασάκια πάνω! Βερμουδίτσα και φυσικά τέλεια αποτριχωμένη γάμπα, αλειμμένη με λαδάκι για να γυαλίζει! Τα Ray-Ban νομίζω είναι σχεδόν περιττό να τα αναφέρω... Σε όλο το ταξίδι θα κουνάει το κεφάλι του στο ρυθμό από το κακό κομματάκι που θα παίζει το λεωφορείο, ξέρετε αυτά που ακούμε στα λεωφορεία και ξαφνικά ζηλεύουμε τους κουφούς. Αν πάλι το λεωφορείο δε παίζει μουσική και πάλι θα κουνάει το κεφάλι στον ίδιο ρυθμό, δεν έχουν ανάγκη την μουσική οι τύποι...

Ο τύπος με το πιτόγυρο:
Ο συγκεκριμένος δε χρειάζεται να κάτσει δίπλα σου για να σε επηρεάσει, είναι ο τύπος που βγάζει το πιτόγυρο μέσα στο λεωφορείο και αρχίζει και τρώει, με αποτέλεσμα να βρωμοκοπήσει όλο το λεωφορείο και όλοι να ξερογλύφονται και να τον βρίζουν για όλο το ταξίδι.

Λίγο πολύ οι παραπάνω έχουν τύχει σε όλους όσους ταξιδεύουν με ΚΤΕΛ. Ωστόσο καμιά φορά πετυχαίνεις και πιο ιδιάζουσες περιπτώσεις, σαν τις ακόλουθες.

Ο αναρχικός:
Αν κάτσεις μαζί του θα μάθεις ένα σωρό χρήσιμα πράγματα. Θα μάθεις ποιοί είναι οι κανόνες διεξαγωγής σύγκρουσης αναρχικών-αστυνομίας, τι να κάνεις αν σου πετάξουν καπνογόνο, καθώς και τις προδιαγραφές μιας καλής μολότωφ!

Η απεγνωσμένη τύπισσα:
Είναι η τύπισσα που θέλει απεγνωσμένα να σου πιάσει συζήτηση και αν κοιμηθείς, θα σε ξυπνήσει για να σου πει “αν θες μπορείς να κοιμηθείς στον ώμο μου, για να είναι πιο άνετα”. Και εσύ το μόνο που μπορείς να σκεφτείς θα είναι “Creepyyyyyyy” (με τα κατάλληλα vocals).

Η Cool σαραντάρα:
Είναι η τύπισσα που θα μιλήσεις μαζί της. Θα έχει πιο απελευθερωμένες απόψεις από εσένα. Θα έχει δει τις τρύπες live σε κάποιο camping πριν γίνουν γνωστοί. Και γενικά θα σε κάνει να αναθεωρήσεις την άποψη που έχεις ότι όποιος είναι πάνω από 30 χρονών είναι οπισθοδρομικός παππούς...

Οι κάφροι:
Δεν κάθονται απαραίτητα δίπλα σου, γιατί συνήθως είναι παρέα. Λένε σε όλο το ταξίδι καφρίλες και γελάνε δυνατά. Χωρίς να τους νοιάζει που όλοι οι κομπλεξικοί του λεωφορείου τους στραβοκοιτάνε και οι υπόλοιποι γελάνε με τα αστεία τους. Χαρακτηριστική περίπτωση, δύο υπερβολικά γαμάτοι τύποι που είχα πετύχει μια φορά και κάνανε μέσα στο λεωφορείο ερωτική εξομολόγηση στην παλάμη τους! Η μόνη περίπτωση να σε εκνευρίζουν είναι αν υπάρχουν παιδάκια στο λεωφορείο ή αν θες να κοιμηθείς.

Ο Creepy τύπος:
Είναι κάτι τύποι, που δεν έχουν pattern, αλλά πάντα αν τους δεις μπορείς να πεις αν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Είναι πολύ τρομακτικοί με έναν απροσδιόριστο τρόπο και εύχεσαι να τελειώσει το ταξίδι, πριν σε ξεκάνουν όπως ξέκανε την γιαγιά ο Bullseye στο Daredevil!

Are you talking to me?

Ο θηλυπρεπής:
Είναι κάποια άτομα που γεννήθηκαν αγοράκια, αλλά δεν έγιναν ποτέ κανονικά αγοράκια... Αυτά τα άτομα στο λεωφορείο, φέρονται κάπως έτσι: Θα μιλάν στο κινητό με την κολλητή τους για τουλάχιστον ¾ του ταξιδιού, χρησιμοποιώντας hands free. Η ομιλία τους θα είναι 7 με 8 οκτάβες πιο ψηλή από αυτή του μέσου ανθρώπου. Κύριο θέμα συζήτησης θα είναι η καινούργια σαγιονάρα που αγόρασε και τα χρυσά στρασάκια που έχει πάνω. Αν κάθεσαι δίπλα του να εύχεσαι να μην φοράει χαμηλοκάβαλο παντελόνι γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να δεις...

Ο τουρίστας:
Άτομα που έρχονται διακοπές και σου κάνουν 10 ερωτήσεις το δευτερόλεπτο, με θεματολογία ό,τι να ναι, από φαΐ μέχρι μπουρδέλα. Αν έχεις καλή διάθεση σου αρέσει, γιατί γουστάρεις να βοηθάς. Αν όχι, συνήθως κάπου στην 5η-6η ερώτηση έχεις ξενερώσει και προσπαθείς να κόψεις τη συζήτηση.

Ο μυθομανής:
Είναι αυτός που θα σε πρήξει με τις ιστορίες του και σύμφωνα με τα λεγόμενα του, έχει πάρει τον μισό γυναικείο πληθυσμό του κόσμου και υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο να είσαι παιδί του και να μην το ξέρεις. Θα σε πρήξει ανελέητα και ό,τι και αν κάνεις δεν πρόκειται να σταματήσει.