Meet Brad Pitt

Ακούς το όνομα Brad Pitt. Και σίγουρα το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι “Bradgelina”. Και οι επόμενες σκέψεις σου θα είναι: Jennifer Aniston, “είναι τόσο όμορφος που θέλω να καώ μαζί του στο πυρ το εξώτερον ”,άντε και Συμμορία των 11. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στη συνείδηση της μάζας πλέον έχει καθιερωθεί ώς εκείνος ο πανέμορφος ηθοποιός που πηδάει εκείνη την πανέμορφη ηθοποιό και έχουν κάνει μία τεράστια οικογένεια με υιοθετημένα Βιετναμεζάκια,που τα σέρνουν από δω και από κει, πάντα κυνηγημένοι από δεκάδες παπαράτσι. Και που πριν από αυτό, πηδούσε μία άλλη πανέμορφη ηθοποιό.

Προσπαθούν να σώσουν τον τρίτο κόσμο παίρνοντας ένα ένα μαυράκι και φέρνοντας το στο Hollywood. Δε θα σταματήσουν μέχρι να τους τελείωσουν τα μαυράκια.

Α ναι, έχει παίξει και σε μερικές ταινίες!
Ο Brad Pitt όμως είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Δεν είναι απλά μία όμορφη φάτσα που παίρνει ρόλους για να τραβάει κοριτσάκια. Είναι ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του και η καλλιτεχνική του αξία είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι έχουμε επιλέξει να θυμόμαστε. Με αφορμή λοιπόν την τελευταία του ταινία,το Moneyball, για την οποία ακούγεται ότι θα είναι και υποψήφιος για όσκαρ, σας θυμίζω γιατί είναι μεγάλη παράλειψη που δεν έχει κατακτήσει ακόμα το χρυσό αγαλματίδιο,κάτι το οποίο θα τον καταστούσε στη γνώμη του κόσμου ως έναν σπουδαίο ηθοποιό και όχι ως ένα πλούσιο celebrity:

1.Se7en(1995)



Το Se7en είναι άνετα μέσα στις 5 αγαπημένες μου ταινίες. Κι αν σας φαίνεται παράλογο τώρα, επειδή την βλέπετε κάθε μήνα στο Star, σκεφτείτε ότι όταν βγήκε το 95, συνδύαζε την αρρωστημένη διαστροφή του Saw με την εκπληκτική πλοκή και φυσικά τις πολύ ωραίες ερμηνείες. Και φυσικά σε όλη την ταινία υπάρχει αυτή η περίεργη ατμόσφαιρα που δεν μπορώ να περιγράψω, χαρακτηριστική κάθε ταινίας του Fincher. Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι(ψιλοSPOILER ALERT), όταν το στούντιο είδε το τέλος της ταινίας και έβαλε σεναριογράφους να το ξαναγράψουν για να έχει λίγο πιο happy ending, o Brad Pitt, μαζί με τον Fincher και τον Morgan Freeman απείλησαν να φύγουν από την ταινία αν δεν χρησιμοποιούταν το αρχικό τέλος.

Interesting fact: Όταν γύριζαν μία σκηνή καταδίωξης, ο Brad Pitt έπεσε και έσπασε το χέρι του. Το ατύχημα αυτό αν και απροσδόκητο, μπήκε στο σενάριο και στο υπόλοιπο της ταινίας ο χαρακτήρας του Pitt,Mills τριγυρνά με δεμένο χέρι. Ειρωνικά, το σενάριο αρχικά προέβλεπε πως ο Mills στην καταδίωξη όντως τραυματίζεται, απλά όχι στο χέρι του.



2.Fight Club(1999)



Δεν χρειάζεται να πω πολλά για αυτήν την ταινία, όσοι είναι 20-30 χρονών, την έχουν δει και την έχουν λατρέψει. Ποτέ ξανά το Hollywood δεν παρουσίασε πιο εύστοχα την ιδέα της αναρχίας. Σίγουρα ο Edward Norton έκλεψε την παράσταση, αλλά ο Brad ήταν το ιδανικό συμπλήρωμα στον πρωταγωνιστή. Ο χαρακτήρας του, Tyler Durden, είχε τόσο μεγάλο impact στην ποπ κουλτούρα, που η ιδεολογία του μέσα στην ταινία κατέληξε να γίνεται λήμμα για λεξικά με την ονομασία Durdenism. Αν δεν είναι αυτό πετυχημένη ερμηνεία,δεν ξέρω τι είναι. Ο συγγραφέας του βιβλίου,
Chuck Palahniuk, έχει δηλώσει ότι η ταινία του φάνηκε ως βελτίωση στο έργο του. Και από ότι έχω ακούσει το βιβλίο αξίζει πολύ.

Interesting fact: Στη σκηνή που οι χαρακτήρες του Norton και του Pitt είναι μεθυσμένοι και χτυπάν μπαλάκια του γκολφ, στην πραγματικότητα οι δύο ηθοποιοί είναι όντως ντίρλα και πετάν τα μπαλάκια του γκολφ σε ένα φορτηγάκι της παραγωγής.




3.Snatch(2000)



Το Snatch είναι μια από τις διασκεδαστικότερες ταινίες που υπάρχουν και ενώ αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι ο Guy Ritchie πριν παντρευτεί την Madonna ήταν μία ιδιοφυία, ο Brad Pitt έβαλε ένα μεγάλο λιθαράκι(μια λιθαράρα;)σε αυτό. Η ταινία είναι μία γρήγορη και ευφάνταστη περιπέτεια όπου όλοι οι απολαυστικοί χαρακτήρες της κυνηγάν ένα διαμάντι. Ο Brad ήταν μεγάλος φαν της πρώτης ταινίας του Guy Ritchie, το Lock,Stock and Two Smoking Barrels. Όταν λοιπόν έμαθε πως θα γυρίσει την δεύτερη του ταινία, το Snatch, του ζήτησε κάναν ρόλο. Όταν ο Ritchie είδε πως ο Pitt δεν μπορούσε να τελοιοποιήσει την βρετανική προφορά, του έδωσε τον ρόλο του γύφτου Mickey, ο οποίος σύμφωνα με το σενάριο, μιλάει με μια ακατανόητη προφορά. Και αυτός τον δικαίωσε, κάνοντας τον ρόλο αυτό,το highlight της ταινίας.

Interesting fact: Ο Guy Ritchie εμπνεύστηκε την ακατανόητη προφορά του Mickey, από τα παράπονα που κάναν οι κριτκοί για τις προφορές των ηθοποιών στην πρώτη του ταινία. Έτσι για να αντικρούσει τα όποια παράπονα, αποφάσισε να φτιάξει έναν χαρακτήρα,ο οποίος θα μιλούσε τόσο περίεργα, που οχί μόνο οι θεατές δε θα τον καταλάβαιναν, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν οι χαρακτήρες στην ταινία.



4.Inglorious Basterds(2009)

Ο Brad Pitt, με τη συμμετοχή του στους άδωξους μπάσταρδους, συνεχίζει τις συνεργασίες του με τους κορυφαίους σκηνοθέτες της γενιάς του. Ο ρόλος του Lt. Aldo Raine, ο οποίος συγκεντρώνει μία ομάδα αμερικανών εθελοντών για να μπουν στην Γαλλία και να σκοτώσουν τον Hitler,του ταίριαξε γάντι, όπως και το μουστάκι που άφησε για τον ρόλο αυτό, όπως και η Alabama προφορά που υιοθέτησε. Και η ταινία, αν και δυόμιση ώρες, είναι από τις πιο απολαυστικές ταινίες των τελευταίων χρόνων, δείχνοντας πως ο Tarantino επέστρεψε σε φόρμα μετά το μέτριο Death-Proof και σίγουρα από τους πιο καλοπαιγμένους και ενδιαφέροντες χαρακτήρες της, ήταν αυτός του Pitt.

Interesting fact: Όταν ο Aldo Raine παριστάνει πως είναι ένας Ιταλός ηθοποιός, στο τέλος της ταινίας, συστήνεται ως “Enzo Girolami”, το οποίο είναι το πραγματικό όνομα του σκηνοθέτη της αυθεντικής ταινίας”Inglorious Bastards” από όπου εμπνεύστηκε ο Tarantino την δικιά του ταινία, Enzo G. Castellari.



5. Friends



Όλοι όσοι είναι φαν των Friends, το συγκεκριμένο επεισόδιο με το guest του Brad Pitt είναι από τα αγαπημένα τους. Ο Brad παίζει έναν παλιό συμμαθητή του Ross και της Rachel, που πηγαίνει στο σπίτι της Monica για το τραπέζι του Thanksgiving. Τα πράγματα παίρνουν μια κωμική τροπή όταν αποκαλύπτει ότι μισεί την Rachel από το σχολείο και ότι αυτός και ο Ross είχαν ιδρύσει τότε το I hate Rachel Green club. Πέρα από την επιτυχία του επεισοδίου, ο Brad Pitt αποδεικνύει ένα κωμικό ταλέντο που δεν είχε δείξει μέχρι τότε. Όταν έκανε το guest, ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με την Jennifer Aniston.

Interesting fact: Πέρα από τον Brad Pitt, άλλοι τρεις πρωταγωνιστές του Ocean's Eleven έχουν κάνει guest στους Friends. Ο George Clooney, η Julia Roberts και o Elliot Gould.

Youtube Link.


Honorable Mentions: Seven Years in Tibet, Meet Joe Black, The Curious Case of Benjamin Button, Twelve Monkeys

Οπότε ακόμα κι αν επιμένει κάποιος ότι ο Brad Pitt είναι ένας μέτριος ηθοποιός, δεν μπορεί παρά τουλάχιστον να αναγνωρίσει πως έχει τεράστια καλλιτεχνική διόραση και έχει επιλέξει να συμμετάσχει σε σημαντικότατα projects που έχουν διαμορφώσει την τελευταία γενιά του κινηματογράφου.

Finding new friends?Good luck with that...

Όπως έχει επισημάνει και ο Τζόι από τα Φιλαράκια στα τελειώματα της σειράς, οι μεγάλες αλλαγές στη ζωή είναι δύσκολες και σίγουρα ο καθένας μας έχει περάσει κάποιες στιγμές ευχόμενος να μην αλλάξει τίποτα στην δικιά του ζωή.


Πόσο μάλλον ο Τζόι που από πρωταγωνιστικός ρόλος σε μία από τις καλύτερες σειρές της ιστορίας,έγινε ο πρωταγωνιστικός ρόλος σε μία από τις χειρότερες (Joey)

Ο περισσότερος κόσμος θα απέδιδε αυτόν τον δισταγμό για αλλαγή στον παράγοντα Νοσταλγία ή στον φόβο για το άγνωστο και το καινούργιο. Αλλά δεν είναι αυτοί οι σωστοί λόγοι. Ο άνθρωπος φοβάται να αλλάξει η ζωή του και η καθημερινότητά του γιατί αυτό συχνά προϋποθέτει να γνωρίσεις καινούργια άτομα και το να γνωρίζεις καινούργια άτομα είναι μία από τις πιο δύσκολες και αγχωτικές διαδικασίες στην σύχρονη κοινωνία μας και ιδού γιατί.

1.Όλοι θεωρουν τον εαυτό τους πιο έξυπνο από τους άλλους.

Υποθετικό παράδειγμα: Είσαι στη σχολή σου την πρώτη μέρα των μαθημάτων και προσπαθείς να γνωρίσεις κάποιον γιατί έχεις ακούσει ότι τα φοιτητικά σου χρόνια θα είναι ένα κολάζ από ξενύχτια, μπεκρουλιάσματα, όργια και λίγο διάβασμα και ψάχνεις να βρεις τα άτομα τα οποία θα τα ζήσουν όλα αυτά μαζί σου. Κάθεσαι λοιπόν δίπλα σε έναν τύπο και ξεκινάς μία οποιαδήποτε συζήτηση για να δεις αν ταιριάζουν τα χνώτα σας. Από την στιγμή που ο άλλος ανοίξει το στόμα του,εσύ υποσυνείδητα αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι είσαι πιο έξυπνος από αυτόν και όσο προχωράει η συζήτηση αυτή η εντύπωση σου γίνεται όλο και πιο εμφανής σε εσένα. Αφορμές για να το επιβεβαιώσεις θα βρεθούν πολλές. Είτε ότι δεν κατάλαβε πλήρως την παράδοση του καθηγητή, είτε ότι δεν έπιασε το καταπληκτικό αστείο που μόλις σκεφτηκές για την καταγωγή ενός ηχείου(το ηχείο είναι από την Χίο), είτε ότι δεν ξέρει που πέφτει το χωριό από όπου προέρχεσαι. Μέσα σε 20 λεπτά είσαι πεπεισμένος ότι θα τον κέρδιζες σε IQ test ακόμα κι αν είχες κατεβάσει ένα μπουκάλι Jack


Το ποτό των ιδιοφυών

Και ξενερώνεις, γιατί κανένας δε θέλει να κάνει παρεά με κάποιον που είναι εμφανώς λιγότερο έξυπνος από αυτόν.
Αλλά αυτό που δεν συνειδητοποιείς είναι ότι ο άλλος σκέφτεται ακριβώς το ίδιο πράγμα με εσένα. Γιατί όσο ήσουν απασχολημένος με το να κρίνεις την νοημοσύνη του συνομιλητή σου,δεν συνειδητοποίησες ότι ούτε εσύ κατάλαβες γρι από αυτά που έλεγε ο καθηγητής, ούτε εσύ έπιασες το αστείο του για το τι λέει ο χήνος στην χήνα όταν κάνουν σεξ(Χύνω,χύνω!!!!!) και τέλος δεν είχες καν ακουστά το δικό του χωριό. Οπότε μετά από μία συζήτηση 20 λεπτών μεταξύ δύο πιθανότατα εξίσου έξυπνων ανθρώπων, καταλήξαμε να έχουμε δύο ακόμα αρνητικές γνώμες ενός ατόμου της κοινωνίας μας για ένα άλλο, γεγονός όχι και πολύ ενθαρρυντικό.
Και αν αποφασίσεις να συμβιβαστείς και πεις στον εαυτό σου: ”Δεν πειράζει που δεν είναι τόσο έξυπνος όσο εγώ, θα του δώσω μία ευκαιρία να μου αποδείξει ότι είναι ενδιαφέρον άτομο” τότε οδηγούμαστε στην παρακάτω δυσκολία...

2. Όλοι έχουμε διαφορετικά γούστα.

Υποθετικό παράδειγμα: Έχεις πάει για μεταπτυχιακό σε μία καινούργια πόλη και προσπαθείς να γνωρίσεις καινούργια άτομα γιατί το ότι τελείωσαν τα αμιγώς φοιτητικά σου χρόνια δεν σημαίνει πως δεν μπορείς να προσθέτεις ξενύχτια, μπεκρουλιάσματα, όργια και λίγο διάβασμα στο υπάρχον κολάζ σου, οπότε ψάχνεις να βρεις την καινούργια σου παρέα που θα σε βοηθήσει να το κάνεις. Μετά το μάθημα βρίσκεις ένα τυπά και ξεκινάει η συζήτηση. Μετά τα 20 πρώτα λεπτά όπου καταλαβαίνετε και οι δύο ότι είστε πιο εξύπνοι από τον άλλο, ξεκινάει η αναζήτηση κοινών ενδιαφερόντων. Και το πρόβλημα είναι ότι πλέον με το ίντερνετ και γενικότερα με τον σύχρονο τρόπο ζωής τα ενδιαφέροντα και τα γούστα είναι άπειρα. Ζηλεύω τους ανθρώπους προ εικοσαετίας που άμα έλεγες τον άλλο τι μουσική ακούς και σου έλεγε ροκ και άκουγες και έσυ ροκ, τότε θα είχατε το ίδιο αγαπημένο συγκρότημα (τους Nirvana) και αυτό προφανώς θα αρκούσε να πάτε να τα πιείτε για να γιορτάσετε την νέα σας φιλία. Ή ακόμα περισσότερο, προ πενηντετίας αν ήσουν γυναίκα και γνώριζες μια άλλη γυναίκα ο στάνταρ διάλογος θα ήταν κάπως έτσι:
-Με τι ασχολείσαι στον ελευθερό σου χρόνο;
-Με το πλέξιμο.
-Α, και εγώ, πάμε για ένα περγαμόντο!
-Μισό λεπτάκι, έχω να φάω το απογευματινό ξύλο από τον άντρα μου και πάμε σε λίγο...
Τώρα, με την πληθώρα επιλογών σε όλους τους τομείς ο διάλογος για την μουσική θα ήταν κάπως έτσι:
-Τι ακούς;
-Μελωδικό screamo-deathcore και τούρκικα ρεμπέτικα, εσύ;
-Ένα μείγμα σουηδικού deathmetal με ska φωνητικά.
-Κρίμα, have a nice life.....

Ή ακόμα χειρότερα:
-Με τι ασχολείσαι στον ελεύθερο σου χρόνο;
-Με την κοπτοραπτική με ανακυκλωμένες πατάτες, εσύ;
-Με παραδοσιακούς χορούς (Υπάρχουν ακόμα τέτοια άτομα).
-Κρίμα. Τα λέγαμε!

Και εφόσον το να έχεις κοινά ενδιαφέροντα με κάποιον είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να έχετε μία προσωπική σχέση πέραν του να σχολιάζετε τι έγινε την προηγούμενη μέρα στο Dancing on Ice, οι πιθανότητες λένε ότι μάλλον θα περάσεις το μεταπτυχιακό σου μόνος. Αλλά ακόμα και να βρεις κάποιον που μπορεί να θεωρήσεις έστω και ελάχιστα ενδιαφέρων υπάρχει ένα άλλο σημαντικότερο πρόβλημα...

3. Είμαστε σεξουαλικά παρανοϊκοί

Υποθετικό παράδειγμα: Είναι η πρώτη σου μέρα στη πρώτη σου δουλειά. Δυστυχώς δεν μπόρεσες να βρεις δουλειά πουθενά μέσα στην πόλη που ζούσες, οπότε για άλλη μια φορά βρίσκεσαι σε νέο περιβάλλον ψάχνοντας να βρεις άτομα που θα πλαισιώσουν την παρέα σου με την οποία θα επιδωθείτε στην αναζήτηση νέων ξενυχτιών, μπεκρουλιασμάτων, οργίων και λίγης δουλειάς για το γνωστό κολάζ. Το οποίο σημαίνει ότι θα βάλεις μπρος για άλλη μια φορά τα socializing skills σου. Και αυτή τη φορά βρίσκεις και συζητάς με ένα άτομο το οποίο και το θεωρείς μόνο λιγο πιο χαζό από εσένα και έχετε και μισό κοινό ενδιαφέρον.


Το να ποζάρεις για bodypainting και το στριπτίζ είναι βασικά το ίδιο πράγμα

Τα πράγματα φαίνονται ότι πάνε καλά. Δυστυχώς υπάρχει ενα μεγάλο πρόβλημα. Το άτομο αυτό είναι διαφορετικού φύλου από εσένα, δηλαδή στην δική μου περίπτωση, είναι γυναίκα. Και που είναι το πρόβλημα, θα μου πείτε. Στην τελική αφού ταιριάζετε λιγάκι, να μία καλή ευκαιρία να εξασκήσεις και τα skills του άλλου σου κεφαλιού . Το θέμα είναι ότι, αντίθετα με ότι πιστεύουμε όλοι, όταν γνωρίζεις κάποιον/κάποια του αντίθετου φύλου το πέσιμο δεν είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι. Είναι το δεύτερο ή τρίτο. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι να γνωρίσεις αύτο το άτομο και να δεις αν ταιριάζετε. Και δεν εννοώ σεξουαλικά. Όμως πλέον ένας άντρας άμα δει ότι του πιάνει συζήτηση μία γυναίκα είναι πεπεισμένος ότι έχει ήδη βρέξει το βρακάκι της και είναι έτοιμη να τον πηδήξει στις τουαλέτες. Αντίστοιχα και μία γυναίκα άμα δει έναν άντρα να της πιάνει συζήτηση, πιστεύει ακράδαντα ότι είναι άλλος ένας πέφτουλας που θέλει να χώσει το πουλάκι του σε όποια τρύπα εύκαιρη υπάρχει. Οπότε αυτή η γνωριμία ξεκινάει από την αρχή με λάθος εντυπώσεις και μπαίνει κατευθείαν στα καλούπια του πεσίματος. Γιατί όταν πας μία φορά να μιλήσεις σε μία κοπέλα/έναν άντρα απλά και μόνο για να γνωριστείτε και τρως ένα βλέμμα του στυλ ”Τι σε κάνει να νομίζεις ότι θα σου κάτσω;” τότε δε θα το ξανακάνεις και έτσι έχει χάσει κατευθείαν το 50% των υποψηφίων φίλων σου. Και τι γίνεται με το υπόλοιπο 50%;

4. Είμαστε γενικά παρανοϊκοί

Υποθετικό παράδειγμα: Είσαι παντρεμένος με την κοπέλα που γνώρισες την πρώτη μέρα στην πρώτη σου δουλειά (γιατί εντάξει, καμιά φορά όντως θέλεις απλά να χώσεις το πουλάκι σου σε όποια τρύπα εύκαιρη υπάρχει) και μετακομίζετε στην πόλη της γιατί θέλει να είναι κοντά στους γονείς της και γιάτι άντε γαμήσου είσαι ο άντρας και δε σου πέφτει και πολύ λόγος. Οπότε στη νέα σου δουλειά προσπαθείς να γνωρίσεις άτομα γιατί το ότι είσαι παντρεμένος δεν σημαίνει ότι θα παρατήσεις και το κολάζ σου. Ίσα ίσα, τώρα είναι που το χρείαζεσαι. Βρίσκεις λοιπόν ένα παλικάρι και γνωρίζεστε και αν εξαιρέσουμε τα παραπάνω προβλήματα, γιατί όσο μεγαλώνεις χαμηλώνεις και τις απαιτήσεις σου, τα πάτε μία χαρά. Οπότε σε προσκαλεί το βράδυ για ένα ποτό. Και τότε είναι που μπαίνει στη μέση η γενικότερη παράνοια των εποχών μας. Γιατί πλέον έχουμε ξεχάσει ότι οι άνθρωποι καμιά φορά είναι ευγενικοί και καλοί μαζί μας και επίσης καμιά φορά θέλουν να σε γνωρίσουν καλύτερα γιατί σκέφτονται ότι μπορεί να είσαι καλή παρέα ή ακόμα καλύτερα να εξελιχθείς σε καλός φίλος. Και επειδή το έχουμε ξεχάσει αυτό, με το που σε προσκαλέσει για ποτό ο εν λόγω συνάδελφος, εσύ θα σκεφτείς ότι το κάνει για να σου πασάρει την χαρτούρα που έχει να συμπληρώσει για την επόμενη μερα, για να σε πείσει να τον κεράσεις και να την βγάλει τζάμπα,για να σε ναρκώσει και να σου κλέψει το συκώτι κτλ.


Πες το αυτό στον Charlie the Unicorn

Έτσι θα αρνηθείς ευγενικά την πρόταση και θα καταστρέψεις άλλη μία πιθανώς ευχάριστη γνωριμία.

Οπότε ναι, δεν εκπλήσσομαι όταν ακούω άτομα να είναι τόσο διστακτικά στη αλλαγή γιατί αυτή η αλλαγή σημαίνει ότι θα μπουν στη διαδικασία γνωριμίας καινούργιων ατόμων και αυτό έχει γίνει πιο δύσκολο και από το να βρεις γκόμενα.