Μικροοικονομία και δημόσιο

Θα ανεβάσω σήμερα ένα οικονομικό άρθρο(=βαρετό) σε ένα blog που είναι με το ένα πόδι στον τάφο, φαίνεται σαν εγγυημένη αποτυχία, αλλά δεν γαμιέται αξίζει η προσπάθεια.

Λοιπόν ξεκινάω, θέμα καμπύλη προϊόντος - μεταβλητού συντελέστη ( το 50% των αναγνωστών έκλεισε ήδη τον browser!). Δε βαριέσαι συνεχίζω, αυτή η καμπύλη μας δείχνει την μεταβολή στην παραγωγή ενός προϊόντος (Q) σε σχέση με την μεταβολή σε κάποιους συντελεστές, οι δύο κυριότεροι είναι κεφάλαιο το (Κ) και το ανθρώπινο δυναμικό (L). Έτσι έχουμε μια συνάρτηση της μορφής Q=f(K,L). Μακροπρόθεσμα μεταβάλλονται και οι δύο και η γραφική παράσταση γίνεται σε τρεις διαστάσεις. Βραχυπρόθεσμα όμως κρατάμε τον έναν συντελεστή σταθερό και μεταβάλλεται μόνο ο άλλος, το αποτέλεσμα είναι η ίδια καμπύλη που είναι η ακόλουθη.



Λοιπόν τι είναι η κάθε καμπύλη:
Η κόκκινη είναι η συνολική παραγωγή.
Η πράσινη είναι η μέση παραγωγή, δηλαδή πόσο παράγει κατά μέσο όρο ο κάθε συντελεστής.
Τέλος η μπλε είναι η οριακή παραγωγή, δηλαδή η παραγωγή που πρόσθεσε η τελευταία μονάδα του συντελεστή που προστέθηκε.

Αυτό που προκαλεί αίσθηση σε μένα και εντύπωση είναι ότι η συνολική παραγωγή από ένα σημείο και μετά αρχίζει να πέφτει (στο σημείο που η οριακή παραγωγή ισούται με 0). Ωστόσο αν το σκεφτούμε έχει λογική.
Παράδειγμα, (θεωρώντας σταθερό το κεφάλαιο) προσλαμβάνεις ένα άτομο να σου βγάζει φωτοτυπίες. Όλα οκ σου κάνει τη δουλειά. Προσλαμβάνεις και 2ο άτομο για να βοηθάει το πρώτο, ο ένας χειρίζεται το μηχάνημα ο άλλος την χαρτούρα, η ταχύτητα τους ανεβαίνει κατακόρυφα (διάστημα 0-Α). Προσλαμβάνεις τρίτο άτομο βοηθάει όποιον έχει πολύ δουλειά και "πνίγεται" οκ αυξάνεται η ταχύτητα κι άλλο, αλλά όχι τόσο πολύ (διάστημα Α-Β). Προσλαμβάνεις 4ο άτομο,ο ένας ξύνεται γιατί δεν έχει τι να κάνει εκ των πραγμάτων με αποτέλεσμα να σπάει τα νεύρα των άλλων που δουλεύουν και τον βλέπουν να πίνει τον καφέ του (μετά το Β)...

Και έτσι θα είμαι ο τρόμπας που θα προσπαθήσει να προσεγγίσει το θέμα του δημοσίου λίγο διαφορετικά από όλους τους άλλους τρόμπες bloggers… Πώς θα το κάνω αυτό; Δε θα πάρω σαν δεδομένο ότι το δημόσιο έχει υπεράριθμους υπαλλήλους, αλλά θα προσπαθήσω να καταλήξω σε αυτό.

Ειλικρινά δεν έχω γνωρίσει άτομο, που να μου είπε κάτι σαν: "μαλάκα πήγα σήμερα σε μια δημόσια υπηρεσία και γάμησε, ευγενικοί, εργατικοί σε πέντε λεπτά είχα κάνει τη δουλειά μου, τι γαμάτο δημόσιο που έχουμε;". Συνήθως ακούω ή να τους "στολίζουν" με κοσμητικά επίθετα ή να μου λένε ευτυχώς είχα ένα "βυσματάκι" και τέλειωσα κάποια στιγμή αυτό που ήθελα...

Άρα αν θεωρήσουμε σταθερό το κεφάλαιο στην προηγούμενη καμπύλη για να βελτιωθεί η παραγωγή, την οποία θεωρούμε χαμηλή, πρέπει ή να αυξήσουμε τους υπαλλήλους επειδή βρισκόμαστε αριστερά από το σημείο Β της καμπύλης (ολικό μέγιστο) ή να τους μειώσουμε επειδή για κάποιον αδιανόητο λόγο, κάποιος συνέχισε τις προσλήψεις όταν είχαμε ξεπεράσει το σημείο Β και η παραγωγή μειωνόταν.

Στο Ελληνικό δημόσιο νομίζω κανείς δεν μπορεί να πει ότι βρισκόμαστε δεξιά από το σημείο Β, είμαι απόλυτα σίγουρος ότι είμαστε αριστερά και πρέπει να κάνουμε κι άλλες προσλήψεις για να αυξηθεί η παραγωγικότητα του!




Και στο φινάλε ρε No Tomorrow και δεξιά να είμασταν τι να κάναμε να τους απολύαμε επειδή δεν δουλεύουν; Έλα μου ντε, στο φινάλε αυτοί φταίνε που οι ιδιωτικοί υπάλληλοι αν δεν δουλέψουν απολύονται, και οι ελεύθεροι επαγγελματίες αν δε δουλεύουν, δεν πληρώνονται; Όχι βέβαια, απλά οι άλλοι ήταν μαλάκες και αυτοί μάγκες...

Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση για να επιβραβεύσει την μαγκιά των δημοσίων υπαλλήλων, και για να μην καταφύγει σε άρση της μονιμότητας και (που κακά, μακριά από δω) μαζικές απολύσεις, βρήκε το απόλυτο μέτρο, ΕΦΕΔΡΕΙΑ. Τι θα πει εφεδρεία; Όσοι ξύνονται στο δημόσιο ανεπίσημα τόσα χρόνια και πληρώνονται δε θα απολυθούν αν τους μένουν λίγα χρόνια για σύνταξη (επειδή είπαμε αυτοί μάγκες, οι υπόλοιποι μαλάκες), αλλά θα αρχίσουν να ξύνονται επίσημα, κοινώς δε θα δουλεύουν, θα κόψουν και εκείνο το 2ωράκι που πήγαιναν να πιουν καφέ στο πόστο τους αλλά δε θα παίρνουν ολόκληρο μισθό, αλλά μισό ή και λιγότερο... Επίσης παράλληλα θα μειωθούν οι μισθοί και τα επιδόματα στους δημόσιους υπάλληλους που δουλεύουν, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Και λέω εγώ τώρα ο τρελός γιατί να μην απολυθούν όσοι είναι να μπουν στην εφεδρεία και τα λεφτά να τα πάρουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι που θα μείνουν και θα δουλεύουν; Μάλλον επειδή τον Παπανδρέου δεν τον νοιάζει το πολιτικό κόστος όσων κάνει, αλλά η λέξη ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ γι αυτόν αποτελεί μεγαλύτερο taboo και από τον ηλεκτρισμό στην κοινότητα των Amish!

Υ.Γ. Τη γραφική παράσταση την έκλεψα από δω http://www.euretirio.com/2010/06/paragogi.html

Φοιτητικές εκλογές 2011

Το ξέρω ότι δε θα γράψω κάτι καινούργιo, απλά πρέπει να τα πω...

Για άλλη μια χρονιά έγιναν οι φοιτητικές εκλογές, όπως πάντα νικητής ήταν η ΔΑΠ ακολουθούμενη από την πασπ και μετά όλους τους υπόλοιπους. Φέτος είχα την ψευδαίσθηση ότι αυτό δε θα γίνει, ή τουλάχιστον ότι αν γίνει θα μειωθεί η “ψαλίδα” με τις άλλες κομματικές και μη παρατάξεις. Φυσικά όσοι ασχοληθήκατε στο ελάχιστο θα ξέρετε ότι αυτό δε συνέβη.

Η χώρα έχει φτάσει προ το χείλος του γκρεμού και συνεχίζουμε να εκλέγουμε τα δύο ίδια κόμματα που έχουν κυβερνήσει από τη μεταπολίτευση και μετά. Κύριε νεοδημοκράτη και κύριε πασοκτσή δε με νοιάζει ποιος έφαγε περισσότερα χρήματα και ποιος κατέστρεψε τη χώρα περισσότερο, γι αυτό όταν συζητάτε μαζί μου μη μου λέτε τι κακό έκανε το άλλο κόμμα, γιατί απλά προσβάλλετε τη νοημοσύνη μου προσπαθωντας να με αποπροσανατολήσετε. Αν πάλι έχετε να πείτε κάτι καλό που έκανε το δικό σας κόμμα είμαι έτοιμος να συζητήσω μαζί σας, μέχρι τότε “talk to the hand”.

Πραγματικά δεν περιμένω να αλλάξουν οι γονείς μας και οι παππούδες μας, που τόσα χρόνια ψήφιζαν με βάση ρουσφετάκια και χάρες. Εδώ σε κάθε χωριό υπήρχαν δύο καφενεία το “γαλάζιο” και το “πράσινο” για να κάνουν παρέα μόνο με τους ομοϊδεάτες τους, τι να λέμε τώρα. Έζησαν μια ζωή σε αυτή τη βάση και δεν μπορώ να απαιτήσω από ένα άτομο μεγαλύτερο των 40 ετών που έζησε 30 χρόνια με αυτή τη λογική να την αλλάξει τώρα, το θεωρώ από δύσκολο εώς αδύνατο, πολύ ευχάριστο ωστόσο όταν συμβαίνει.

Ο μόνος λόγος που γράφω αυτό το άρθρο είναι επειδή με έχει πιάσει απελπισία. Όταν βλέπω άτομα της ηλικίας μου, τα οποία σπουδάζουν σε κάποια ανώτατη σχολή, να συνεχίζουν να στηρίζουν αυτά τα δύο κόμματα που εκ των πραγμάτων κατέστρεψαν την χώρα,με αντάλλαγμα ποτάκια και παρτάκια, ίσως και μια θέση στο δημόσιο στο μέλλον- κάτι αρκετά δύσκολο με τα σημερινά δεδομένα-και δε βλέπουν ότι η χώρα έχει φτάσει στο απροχώρητο, πραγματικά απελπίζομαι και χάνω κάθε ελπίδα για τη σωτηρία αυτής της χώρας.

Ειλικρινά δε θα είχα κανένα πρόβλημα αν κάποιος μου έλεγε ότι εμπιστεύεται το κόμμα και πιστεύει ότι θα μας βγάλει από την κρίση, γιατί θα κάνει αυτό και αυτό. Έχω γνωρίσει μόνο ένα τέτοιο άτομο στη ζωή μου, που το εκτιμώ για τις απόψεις του και μπορώ πάντα να ανοίξω πολιτική συζήτηση μαζί του. Αλλά αυτό στις φοιτητικές εκλογές δε συμβαίνει ποτέ, το καλύτερο επιχείρημα τους είναι έχουμε πάρτι εκεί και στο ξύλο την παραμονή τους σπάσαμε τα μούτρα...

Και στο σημείο που έχουμε φτάσει δεν μπορώ να κατηγορήσω αυτούς που κάνουν αποχή και δεν ψηφίζουν, σε μεγάλο βαθμό συμφωνώ με αυτούς, για τον πολύ απλό λόγο ότι συμφωνώ μαζί τους... Ούτε εμένα μου γεμίζουν το μάτι τα κόμματα της αριστεράς, ούτε συμφωνώ με τη στείρα άρνηση που πολλές φορές υιοθετούν. Το μόνο που τα διαφοροποιεί από τα δύο “μεγάλα” κόμματα είναι η έλλειψη μέσων. Πιστεύω ότι αν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν τα ίδια θα τα έκαναν, ίσως και όχι, η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε. Ωστόσο, το άρθρο απευθύνεται σε αυτούς που στηρίζουν αυτά τα δύο κόμματα με μία απλή ερώτηση.

ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΕΙΣ;

Ενδεικτικά δύο αφίσες των παρατάξεων. Η ΠΑΣΠ στοχεύει αριστερά, yeah right γιατί είναι και σοσιαλιστές τα παιδιά... Της ΔΑΠ νομίζω συνοψίζει όλα τα πολιτικά πιστεύω της παράταξης...

Μαγκιά μου...

Δεν ξέρω αν είμαι πιο έξυπνος από τους υπολοίπους ή αν απλά υπόλοιποι είναι πιο ηλίθιοι από μένα. Ένα είναι όμως σίγουρο είμαι πιο μάγκας από όλους. Αλλιώς πώς να εξηγήσω, αυτά που βλέπω στην καθημέρινοτητα μου.

Ας ξεκινήσουμε από τα πολύ απλά, με βλέπουν να οδηγάω και να μιλάω στο τηλέφωνο ενώ τρέχω με 150 στον αυτοκινητόδρομο και με βρίζουν. Τι τους νοιάζει αυτούς; Αν κάποιος κινδυνεύει είμαι εγώ. Μία λογική εξήγηση υπάρχει, με ζηλεύουν επειδή δεν μπορούν να το κάνουν κι αυτοί. Είναι ηλίθιοι ζηλιάρηδες. Γι αυτό και τους αξίζει να τους κορνάρω όταν αργούν να ξεκινήσουν στο φανάρι, γιατί δεν ξέρουν να οδηγούν. Επίσης είναι τόσο βλάκες που τους βλέπεις όταν ανάβει το πορτοκαλί να σταματάνε, αντί να γκαζώσουν και να φύγουν, είναι ακόμα κόκκινο για τους άλλους ρε βλάκα! Τι σταμάτας;

Όταν κάποιος μου “χώνεται”, απλά τον βρίζω και κάνω έναν μεγάλο μονόλογο. Συνήθως είναι χωρίς νόημα, αλλά ο άλλος δεν με καταλαβαίνει γιατί είναι ηλίθιος, έτσι σταματάει να μου μιλάει και εγώ βγαίνω από τη δύσκολη θέση. Αντίθετα όταν κάποιος έχει πει κάτι λάθος σε μένα, απλά δεν τον αφήνω να πάρει το λόγο για να μην μου κάνει το ίδιο πράγμα και τον βρίζω πριν με βρίσει.

Έχω άποψη για τα πάντα, δεν είναι πολύ δύσκολο, αρκεί να σε βοηθάει η ευφυΐα σου όπως εμένα. Χώνομαι στη συζήτηση και συνδιάζοντας αυτά που έχω ακούσει αρχίζω και μιλάω. Συνήθως κάνω σε όλους τόση εντύπωση, που σταματάνε να μιλάνε και ακούν εμένα, κοιτώντας με με θαυμασμό.

Ψηφίζω χρόνια τώρα το ίδιο κόμμα. Γιατί κάποτε ένας βουλευτής του, είχε διορίσει τον προπάππου μου να κόβει το γκαζόν στο δήμο μας, αν και δεν του άξιζε η θέση. Έτσι από τότε όλο μας το σόι ψηφίζει το συγκεκριμένο κόμμα και καμιά φορά απολαμβάνουμε κάποια προνόμια όταν αυτό είναι κυβέρνηση. Πώς να μη νιώσω πιο έξυπνος από ένα άτομο που θα μπορούσε να έχει τα ίδια προνόμια με μένα, αλλά επέλεξε να μην το κάνει;

Όλοι ξέρουμε ότι δεν φταίμε εμείς για την οικονομική κρίση. Δεν φταίνε οι υπερβολικά πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν φταίνε ούτε καν οι πολιτικοί που ψηφίσαμε, τουλάχιστον όχι αυτοί του δικού μας κόμματος, αν κάποιος κατασπατάλησε το δημόσιο χρήμα είναι οι πολιτικοί του άλλου κόμματος. Φταίνε οι κακοί ευρωπαίοι, που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την Έλλαδα σε μια αδύναμη στιγμή που περνάει, φταίει η Μέρκελ και οι Εβραίοι που αποζητούν χρήματα και εξουσία. Αλλά ό,τι και να κάνουν δε μας τρομάζουν, όλοι ξέρουν ότι ΕΙΧΑΜΕ έναν από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς στην ιστορία, ΕΙΧΑΜΕ την ακρόπολη και άλλα θαυμαστά μνημία για τον τότε κόσμο. ΕΙΧΑΜΕ μεγάλους φιλοσόφους και ηγέτες σαν τον Πλάτωνα και τον Περικλή. Και γενικά δεν τρομάζουμε γιατί όταν εμείς ΕΙΧΑΜΕ πολιτισμό, εσείς κρεμόσασταν από τα δέντρα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν πρόκειται να με κάνουν να νιώσω τύψεις για το μισθό που παίρνω από το δημόσιο χωρίς να κάνω σχεδόν τίποτα, ούτε για τα “γρηγορόσημα” που πουλάω σε όσους είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν κάτι παραπάνω. Και για άλλη μια φορά βρίσκομαι σε θέση ισχύος, σε σχέση με τον βλάκα, που έχει την ανάγκη μου και δεν αναγνωρίζει την εξουσία μου και αρνείται να μου πληρώσει λίγα λεφτά παραπάνω, σιγά μην τον εξυπηρετήσω λοιπόν τον ηλίθιο, τσιγγούναρο. Και κάποιοι δειλοί συνάδελφοι, που δεν έχουν την εξυπνάδα και το θάρρος να κάνουν ότι κάνω, με χαρακτηρίζουν λαμόγιο και αντιπαραγωγικό, πραγματικά τους οικτίρω...

Άλλη μια απόδειξη, της εξυπνάδας μου έναντι των άλλων. Είναι ότι αν και περνάμε οικονομικά δύσκολους καιρούς κατάφερα να μην αλλάξω κάποιες από τις αγαπημένες μου συνήθειες. Έτσι πλέον κάνω οικονομία όλη τη βδομάδα, ώστε το σάββατο να μπορώ να πηγαίνω, όπως πάντα πήγαινα, σε μία από τις μεγάλες πίστες της πόλης μου, να είμαι πρώτο τραπέζι πίστα, να ανοίγω το ένα μπουκάλι πίσω από το άλλο και να πετάω ασταμάτητα λουλούδια στον/στην διάσημο αοιδό από πάνω μου. Στο τέλος της βραδιάς, αφήνω ένα χιλιάρικο στο μαγάζι, επειδή είμαι “large” τύπος και όλα τα υπόλοιπα άτομα του μαγαζιού με θαυμάζουν και με ζηλεύουν.

Τέλος θέλω να πω ότι το να λυθούν τα προβλήματα της χώρας για μένα, θα ήταν πολύ απλό με τις άφθονες ιδέες που έχω. Ο μόνος λόγος που δεν ασχολήθηκα με την πολιτική, είναι ότι ποτέ δε με τράβηξε, επειδή πάντα μου άρεσε να αφιερώνω χρόνο στον εαυτό μου.

Παρ όλη την εξυπνάδα που μου δώρισε ο Θεός, υπάρχει μία λέξη που τελευταία ακούω ολοένα και περισσότερο και μου διαφεύγει η σημασία της. Πραγματικά θα ήθελα αν γίνεται κάποιος, αν ξέρει, να μου πει τι εννοούν κάποιοι όταν με αποκαλούν “Ελληνάρα”;

Τρόποι αύξησης του Α.Ε.Π.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε οικονομική κρίση. Δε θα ήθελα να γράψω άλλο ένα κοινό άρθρο, από αυτά που γράφονται καθημερινά με το τσουβάλι για την οικονομική κρίση, από άτομα με περισσότερες οι λιγότερες οικονομικές γνώσεις από μένα. Ωστόσο θέλω να σας αναλύσω κάποιες από τις απόψεις μου.

Τα πιο σημαντικά μέτρα που ακούγονται, είναι μείωση μισθών, φορολόγηση εκκλησιαστικής περιουσίας και κάποιοι τολμηροί (όχι πολιτικοί φυσικά) προτείνουν την άρση μονιμότητας στο δημόσιο και άλλα παρόμοια μέτρα. Δε θα κρίνω αυτά τα μέτρα, αυτό που θέλω να σχολιάσω είναι ότι κανένα από αυτά δεν περιλαμβάνει παραγωγή. Αυτό που προτείνουν είναι μείωση των εξόδων και αξιοποίηση της ήδη υπάρχουσας περιουσίας.

Κατά την άποψη μου, για να μειωθεί το έλλειμα πρέπει η χώρα να παράγει κάτι, ώστε να μπορέσει να έρθει χρήμα στα ταμεία της χώρας από το εξωτερικό. Αν δε γίνει, όσα λεφτά κι αν αποκτήσει ξαφνικά η χώρα, κάποτε θα τελειώσουν και θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ίδια ή μία χειρότερη κατάσταση...

Αυτή τη στιγμή κατά την άποψη μου η μόνη παραγωγή της χώρας είναι ο τουρισμός. Τώρα κάτι απειροελάχιστες εξαγωγές που κάνουν κάποιες μεμονωμένες βιομηχανίες, δεν μπορώ να τις θεωρήσω αρκετά σημαντικές για να καταπολεμήσουν το έλλειμα. Μία καλή λύση θα ήταν να χρηματοδοτηθεί η αγροτιά, αλλά δυστυχώς τα μέτρα των τελευταίων κυβερνήσεων αντί να βάλει τα τρακτέρ στα χωράφια να οργώνουν, τα βάζει στους δρόμους να κάνουν την ζωή όλων μας δύσκολη... Και θα αποφύγω να σχολιάσω ότι όλοι οι Έλληνες πλέον γινόμαστε “επιστήμονες” και οποιαδήποτε χειρωνακτική εργασία θεωρείται παρακατιανή.

Κατά την άποψη μου μια σημαντική προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση (την αύξηση της παραγωγής) έκανε η Sirina. Δύο τσόντες που θα μπορούσαν, άνετα να εξαχθούν στο εξωτερικό... Ειδικά της Τζούλιας που ο πρωταγωνιστής ήταν Γάλλος, είχε κατευθείαν σύνδεση με αγορές του εξωτερικού. Αλλά έγινε ένα βασικό λάθος, οι διάλογοι ήταν Ελληνικοί... Εντάξει όλοι το ξέρουμε, ότι ό,τι αξίζει σε μια τσόντα είναι η υπόθεση και ότι αν δεν μπορείς να καταλάβεις τι γίνεται, δεν πρόκειται να την αγοράσεις... Φανταστείτε τη Τζούλια να φώναζε “My uterus hurts!!!” θα γινόταν ανάρπαστη παγκοσμίως... Αν δεν μπορείς να βάλεις Αγγλικούς διάλογους, πρόσθεσε τουλάχιστον υπότιτλους. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι με το internet πλέον είναι δύσκολο να βασιστείς σε κάτι που περιλαμβάνει πνευματικά δικαιώματα, καθώς μπορείς να βρεις τα πάντα ελεύθερα να τα κάνεις download.

Αυτό που σκέφτηκα εγώ, είναι κάτι πολύ πιο απλό. Η νομιμοποίηση του “χόρτου”, και η διάθεση του ως κρατικό μονοπώλιο. Σκεφτείτε πόσα καλά θα είχε. Τεράστια αύξηση του Α.Ε.Π. τα Ζωνιανά και τα κάθε Ζωνιανά αντί να τα κυνηγάς, επιχορήγησε τα. Πάταξη της μαύρης αγοράς για το συγκεκριμένο προϊόν. Τώρα που θα είναι νόμιμο, ως κράτος θα μπορείς να προσφέρεις καλύτερη ποιότητα και τιμή, έτσι προστατεύεις τους καταναλώτες, αλλά και την τσέπη αυτών, και αυτοί θα σε προτιμήσουν από τη μαύρη αγορά. Αντί να εξάγωνται χρήματα σε άλλες χώρες για την εισαγωγή του (π.χ. Αλβανία). Θα εισάγωνται χρήματα από τους ξένους που θα έρχονται στην Ελλάδα γι αυτό τον λόγω, επίσης, θα φορολογηθεί η ήδη υπάρχουσα Ελληνική παραγωγή. Με αυτό το μέτρο βοηθάς και τον τουρισμό που όπως είπα ήδη, είναι η σημαντικότερη παραγωγή της χώρας. Δεδομένου ότι κρατάς την πώληση του μονοπωλιακή, μπορείς να ελέγχεις και τη σωστή διάθεση, δηλαδή να μην προμηθεύονται ανήλικοι. Τέλος φρόντισε απλά να αξιοποιήσεις αυτό το μονοπώλιο καλύτερα από αυτά του παρελθόντος, βλέπε Δ.Ε.Η., Ο.Τ.Ε. κτλ.

Σχόλια του τύπου, θα είναι πιο εύκολα προσβάσιμο το συγκεκριμένο προϊόν και θα αυξηθεί η χρήση του, τα θεωρώ υποκριτικά. Πιστεύω ότι η πρόσβαση είναι πανεύκολη αυτή τη στιγμή και δεν χρειάζεται οποιαδήποτε προσπάθεια για την απόκτηση “χόρτου”. Αντίθετα, όπως ήδη είπα, θα μπορεί να ελεγχθεί η καλύτερα η διακίνηση του σε ανήλικα άτομα.

Η ιδέα του άρθρου δεν είναι είναι η νομιμοποίση του “χόρτου” στην Ελλάδα ή η αύξηση των ερωτικών ταινιών. Είναι το πιστεύω που έχω, ότι για να εξαχθεί η χώρα από την κρίση, πρέπει να γίνει παραγωγική με κάποιον τρόπο, κάτι που έχω ακούσει από πολύ λίγα άτομα.

Υ.Γ. Για να μην παρεξηγηθώ, θέλω σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι ήμουν, είμαι (και ελπίζω ότι θα είμαι) αντικαπνιστής.

Αναγνώριση στοιχείων

Είμαι φοιτητής στη Θεσσαλονίκη. Δύο μέρες μετά τα τραγικά επεισόδια στην Marfin στην Αθήνα ακούστε τι μου συνέβει. Στα πανεπιστήμια διεξάγονταν τρία πάρτι (ένα στο πα.μακ. και δύο στο α.π.θ.). Πήγα σε δύο από αυτά με μερικούς φίλους και περάσαμε αρκετά γαμάτα. Ειδικά το πάρτι στο αστεροσκοπείο ήταν όλα τα λεφτά, τώρα που άρχισε να ζεσταίνει ο καιρός τίποτα δε συγκρίνεται με λιώσιμο στα γρασίδια και το συνιστώ σε όλους. Γύρω στις 4 και 15 το πρωί αποφασίζουμε να το "διαλύσουμε", αποφασίζω να γυρίσω με τα πόδια επειδή έμενα πιο κοντά από όλους και για να διευκολύνω τα παιδιά που ήθελαν να πάρουν ταξί.

Ξεκινάω λοιπόν να γυρίσω σπίτι μου, όχι στην καλύτερη κατάσταση εξαιτίας αυτών που έχω καταναλώσει. Σε ένα σημείο του δρόμου βλέπω από μακριά 4-5 άτομα να στέκονται. Τρομάζω λίγο παίρνω βαθιά ανάσα και συνεχίζω την πορεία μου. Όταν περνάω από δίπλα τους ένας με πλησιάζει ανοίγει το μπουφάν του και βγάζει κάτι με το χέρι του μέσα από αυτό. "Την πουτσίσαμε" σκέφτηκα και είμαι έτοιμος να το βάλω στα πόδια. Τελευταία στιγμή, για καλή μου τύχη, καταλαβαίνω ότι αυτό που βγάζει είναι αστυνομική ταυτότητα, ήταν ασφαλίτες, όλοι με πολιτικά ρούχα και μου ζήτησαν μια ταυτότητα για να μου κάνουν αναγνώριση στοιχείων. Οι άνθρωποι πρέπει να ομολογήσω ήταν πολύ ευγενικοί καθ όλη τη διάρκεια της αναγνώρισης. Προσπάθησα να μην τσατιστώ και να το γυρίσω στο χιούμορ, έτσι όταν με ρώτησαν αν έχω κάτι παράνομο πάνω μου απάντησα "μπύρα στον οργανισμό μου" και γενικά είχα διάθεση να γελασω και να μην αντιμετωπίσω το περιστατικό με τη σοβαρότητα που του αρμόζει.

Ωστόσο καθ όλη τη διάρκεια της αναγνώρισης δεν μπορούσα να μη σκέφτομαι κάποια πράγματα τα οποία με κράτησαν εκνευρισμένο για τις επόμενες μέρες. Αυτά είναι: Πρώτον, το ότι αυτοί φοβούνται τα άτομα που κάνουν επεισόδια τους δίνει το δικαίωμα να τρομάζουν όλους εμάς τους υπόλοιπους; Όταν ο άλλος με πλησίασε ένα δευτερόλεπτο πριν βγάλει την αστυνομική ταυτότητα εγώ ήμουν έτοιμος να δω μαχαίρι και αντί να μου ζητήσει την ταυτότητα, να μου ζητήσει τα λεφτά μου.
Δεύτερον, πάντα για ενεργοποιηθούν πρέπει να γίνει κάτι τόσο σημαντικό όσο ο θάνατος ανθρώπων;
Τρίτον, αν αυτή είναι η ενεργοποίηση τους, να τη βράσω, να κάνουν έλεγχο δίπλα στα πανεπιστήμια μια μέρα που είχε τρία πάρτι; Τι ελπίζαν να πιάσουν; Ο μεγαλύτερος εγκληματίας που θα βρίσκαν θα ήταν ένας φοιτητής που θα κουβαλούσε χόρτο.
Τέταρτον, είναι η δεύτερη φορά που με σταματάνε, υποθέτω ότι αυτό συμβαίνει επειδή έχω μακριά μαλλιά. Πρέπει κάποιος να τους εξηγήσει ότι όποιος έχει πιο μακρια μαλλιά από τα δικά τους, δεν είναι αυτόματα άτομο που κάνει επεισόδια στις πορείες, το γεγονός λοιπόν ότι αν δεν είχα ταυτότητα μαζί μου, το μαλλί μου θα μου κόστιζε μία προσαγωγή (!) δεν μπορεί παρά να με εκνευρίζει.
Τέλος έχω μια απορία αν όταν με πλησίασε ο ασφαλίτης εγώ άρχιζα να τρέχω όπως είχα σκεφτεί, τι θα συνέβαινε; Πραγματικά δε θέλω να το σκέφτομαι...

Θέλω να ξακαθαρίσσω ότι δεν έχω πρόβλημα με τα άτομα που μου κάναν αναγνώριση, ίσα-ίσα όπως είπα ήδη ήταν πολύ ευγενικοί, σε αντίθεση με μένα που είχα νευριάσει με όλες αυτές τις σκέψεις και όταν μου είπε ευχαριστώ και μου έδωσε την ταυτότητα, απλά την πήρα και έφυγα χωρίς να τους πω τίποτα. Ωστόσο πραγματικά θα ήθελα να ξέρω οι ανώτεροι τους που τους τοποθέτησαν στο συγκεκριμένο σημείο τη συγκεκριμένη μέρα τι σκέφτονταν...