Ανοιχτή επιστολή προς 2011 Δ’ ΕΣΣΟ

Όταν λοιπόν με κάλεσαν οι φίλοι μου να γράψω στο blog τους (προφανώς για να τραβήξω κοριτσόπουλα) το δέχτηκα με ευχαρίστηση! Για αρκετές μέρες σκεφτόμουν με τι θέμα να ασχοληθώ αλλά δεν έβρισκα. Είπα λοιπόν, μια και ο φίλος μας ο No Tomorrow πάει να υπηρετήσει την Πατρίδα να γράψω ένα άρθρο με τις εντυπώσεις-συμβουλές-παρατηρήσεις μου από αυτή την εμπειρία, καθώς είμαι παλαίουρας (313 ΛΕΛΕ) ψαρούκλες! Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. Εγκαταλείψτε τους αστικούς μύθους που λένε για έλεγχο του ανδρισμού σας και άλλα παρόμοια. Όταν παρουσιαστείτε στο κέντρο ούτε παράξενα μαραφέτια θα βάλουν στον ποπό σας ούτε τίποτα. Είμαστε στον 21ο αιώνα! Ο ελληνικός στρατός είναι πολύ προχώ- και μας δέχεται όλους με τις ιδιαιτερότητες μας!

2. Τόσο στο κέντρο όσο και στη μονάδα θα γνωρίσετε όλων μα όλων των ειδών ανθρώπους. Αδιάφορους, γαμάτους, κοπρόσκυλα, αγαθιάρηδες, έξυπνους, χαζούς, ό,τι θες. Θα γνωρίσεις τύπους που θα σιχαθείς και τύπους που θα λατρέψεις. Ήταν ένα παλικάρι στη μονάδα μου θυμάμαι που μια μέρα που είχαμε έξοδο τον είδα με τα πολιτικά του και νόμιζα ότι θα έβγαινα με το Γιώργο Μάγγα! Ένας άλλος πάλι, ο ψηλός, ήταν μεθυσμένος 24 ώρες το 24ωρο. Αλλά αυτός μου έμαθε να πίνω ούζο! Ποιον να πρωτοθυμηθώ… Έχουν φάση και τα τοπικά ιδιώματα. Τα λιι και τα νιι έδιναν και ‘παιρναν. Όσον αφορά τα στελέχη έχω να σημειώσω τα εξής. Οι ευέλπιδες ΟΚ δεν λέω επαγγελματίες αλλά είναι και λίγο ψώνια. Πώς να το κάνουμε, είναι η ελίτ του στρατού. Προσωπικά προτιμώ τους αξιωματικούς από ΣΜΥ. Είναι πιο κουλ τύποι, πιο σοφοί θα ‘λεγα καθώς παίρνουν τους βαθμούς τους αργά και σταθερά. Ουπς! είναι και οι ΕΠ.ΟΠ. Λοιπόν με πρόχειρες στατιστικές μεθόδους λέω: 30% ζώα, κοπρόσκυλα, δεν θέλω να τους ξαναδώ, 45% απλά αδιάφοροι, έκαναν τη δουλειά τους και εγώ τη δικιά μου και 25% ενδιαφέροντες τύποι, θα έπινα ευχάριστα ένα καφεδάκι μαζί τους, τους έκανα add και στο facebook προσωποβιβλίο. Για να κλείσω αυτή την ενότητα θα πω πως το μυστικό είναι να είσαι χαλαρός και να πας λίγο με τα νερά όλων των παραπάνω. Δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα. Εξάλλου λίγη διπλωματία δεν βλάπτει.



Μία από τις "σειρούλες" μου


3. Από τα σημαντικότερα στοιχεία της εκπαίδευσης σας, στο οποίο μάλιστα θα πρέπει να είστε αυτοδίδακτοι είναι η διαδικασία της αποβολής περιττωμάτων από τον πρωκτό του χεσίματος σε τούρκικη τουαλέτα. Καταρχήν γιατί λέγεται τούρκικη; Δηλαδή όντως πρωτοεμφανίστηκε/εφευρέθηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία ή εμείς την βαφτίσαμε έτσι για να νιώθουμε ότι κάνουμε όλες αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις πάνω στον εχθρό; (<- Φιλοσοφική ανησυχία) Ας επιστρέψω στο θέμα. Δεν είναι αστείο! Κάποιοι δυσκολεύονται να είναι για ώρα σε αυτή την άκρως βολική στάση. Άλλοι πάλι δεν νιώθουν άνετα αν δε βρίσκονται στο δικό τους χώρο. Να μην παραλείψω την ενοχλητική αναπήδηση του σκατόνερου όταν βουτήξει από ύψος σε αυτό κάποιο στερεό αντικείμενο (<-κουράδα), δεν προλάβουμε να καλυφθούμε και μας παίρνουν τα σκάγια. Άστα να πάνε! Σύντομα όμως θα τα ξεπεράσετε όλα αυτά. Θα βελτιώσετε την ευλυγισία σας, τα αντανακλαστικά σας και θα απολαμβάνετε τη διαδικασία. Για περισσότερο εκπαιδευτικό υλικό σας παραπέμπω στο σύνδεσμο.

4. Αντράκια! Εντάξει, θα βγάλουμε και την πόζα μας με το όπλο, θα κοκορευτούμε λίγο, αλλά παν μέτρον άριστο! Ειδικά για τους “παντρεμένους” μη φλομώσετε την κοπελιά σας στο ψέμα. “Ναι μωράκι μου έχει -20 και κάνω πορεία 15 χλμ”, “γυναίκα, οι Τούρκοι ο εξ ανατολάς γείτονας λαός είναι απέναντι, τους αγριοκοίταξα και έριξα μια στον αέρα”, “αγάπη μου βγάζω 300 κάμψεις τη μέρα” κτλ. Ούτε βέβαια σαν τις σειρήνες στο Αιγαίο είμαστε (“Πάμε πόλεμο???”). Η πραγματικότητα είναι κάπου στη μέση. Εγώ προσωπικά δεν έκανα ούτε μια κάμψη σε όλη μου τη θητεία. Το κρύο όντως ήταν κάποιες φορές τσουχτερό αλλά έμαθα να το υπομένω. Μια ρημαδοσκοπιά έχουμε να κάνουμε και μια 5ήμερη άσκηση-εκδρομή στο βουνό. Επομένως, Έλληνες Τζον Ράμπο χαλαρώστε λίγο!



Η μόνη διαφορά ήταν ότι με ανάγκασαν να κουρευτώ!

5. Σιγά – σιγά θα οικειοποιηθείτε με το λεξιλόγιο του φαντάρου. Πιστεύω ότι μερικές από τις χειρότερες λέξεις τις έμαθα στο στρατό. Χειρότερες όχι με την έννοια –μη λες κακά λογάκια, θα σου βάλω πιπέρι στο στόμα– απλά θεωρώ πως πρέπει να εξαφανιστούν.
“Πουστόνεο”: έχεις παλιώσει κατά 2,5 ολόκληρους μήνες στη μονάδα. Πως θα αποκαλέσεις τον νέο φαντάρο? Συνάδελφε? τσούκου, Φίλε? τσούκου, Αρχηγέ? πάλι τσούκου. Η σωστή απάντηση είναι φυσικά πουστόνεο! Εμ βέβαια, τι τώρα, 2,5 μήνες αρχαιότερος και που του μιλάς τιμή είναι. Εάν πάλι είσαι τόσο ψυχάρα, τον αποκαλείς “σειρά”/“σειρούλα” και τον εξισώνεις μαζί σου.
“Προβλεπέ”: Πρέπει να ντύνεσαι προβλεπέ, να αναφέρεσαι προβλεπέ, να χαιρετάς προβλεπέ, να χέζεις προβλεπέ κ.ο.κ. (<-όχι το γλυκό!) Για τα πάντα στο στρατό υπάρχει προβλεπόμενος τρόπος!
“Δοίκας”, “Υπόδοικας”, “Ανθύπας”: Δεν μπορεί να είσαι αλάνι και να λες τις λέξεις διοικητής, υποδιοικητής, ανθυπασπιστής… απαράδεκτο!
“Γιωτόμπαλο”: Εντάξει υπάρχουν μερικά άτομα που όντως έχουν κάποιο σχετικά σοβαρό πρόβλημα υγείας και είναι απαλλαγμένοι από βαριά σωματική άσκηση ή είναι άοπλοι ή οτιδήποτε. Θα υπάρξουν στιγμές που θα τους ζηλέψεις γιατί θα γλιτώσουν κάμποση αγγαρεία λόγω του προβλήματος τους. Υπάρχουν βέβαια και οι ευαισθητούληδες τύποι που θέλουν τακτικά την φροντίδα του καλού γιατρού γιατί μπορεί να πονάει η μεσούλα τους, ο αντίχειρας τους, να έχουν βηχαλάκι ή περίοδο(!) και τι σύμπτωση όλα αυτά μια μέρα πριν από καθολική πορεία, από διανυκτέρευση στο βουνό κτλ, κτλ… Αυτούς λοιπόν βαφτίζω “γιωτόμπαλα” και συνιστώ άφθονο ξύλο μέχρι να στρώσουν.
“Ζωάρα”: Όταν προσαρμοστείς στη μονάδα σου, θα μετατραπείς σιγά - σιγά στον Σαλονικιό ήρωα του Λαζόπουλου (Χαλαρά!). Θα αράζεις στο ΚΨΜ με τη φραπεδιά σου και όποιος άσχετος περνάει δίπλα σου θα του λες: “Ζωάρα φίλε ο στρατός. Τα ΛΕΛΕδόνια τα ακούς;”



Ο Ανθύπας

6. Είναι πιθανό να μείνετε για κάποιο διάστημα αποκλεισμένοι σε κάποιο ακριτικό χωριό της πατρίδας μας και από θηλυκά να συναναστρέφεστε συνήθως με καμιά κατσικούλα, κοτούλα άντε και προβατίνα. Οι περισσότεροι πέφτουν στην παγίδα με το που πάρουν άδεια και βγουν στον πολιτισμό να ερωτευτούν την Μαρία την άσχημη ή κάποια φίλη της και να τη λατρεύουν σαν θεά. Εγώ ξέρετε τι έπαθα; Όταν έβγαινα μετά από καιρό από τη μονάδα έβλεπα όλες τις γυναίκες με δυο νούμερα μεγαλύτερο σουτιέν! Α πα πα χάλια! Ρωτήστε τον FKing πόσο απεχθάνομαι τις νταρντανογυναίκες. Φτου φτου μακριά από μας. Τα τελευταία χρόνια βέβαια έχει βελτιωθεί η κατάσταση καθώς έχουν πληθύνει πολύ οι γυναίκες ΕΠ.ΟΠ. Κάποιοι άσχετοι τις κατηγορούν. Άχρηστες, ανίκανες, το ένα, τ’ άλλο… Κι όμως έχουν τη χρησιμότητα τους.

Χμ θα μπορούσα να αναφέρω πολλές ακόμα στιγμές/φάσεις από τη στρατιωτική ζωή… Βασικά η θετική ενέργεια που λέει κι ο Τσαλίκης(Σε-Σε-Σε) είναι το μυστικό. Δεν χρειάζεται η γκρίνια και τα νεύρα! Εννιά μήνες όχι και τόσο παραγωγικοί είναι η αλήθεια, αλλά έχουν τη γλύκα τους κι αυτοί μωρέ. Όσοι δεν πήγατε κατασκήνωση θα μάθετε να συμβιώνετε με μπόλικο κόσμο, όσοι λουφάρατε στις σχολικές γιορτές θα μάθετε επιτέλους παρέλαση, όσοι δεν ήσασταν μέχρι τώρα φαν της κυρίας Βέφας θα μάθετε πως καθαρίζονται οι πατάτες, όσοι έχετε απορία θα μάθετε αν ροχαλίζετε στον ύπνο σας (και θα εισπράξετε και ανάλογη συμπεριφορά!) κι άλλα πολλά… στο τέλος νομίζω μια όμορφη ανάμνηση μένει.
Καλή θητεία!

Υ.Γ. Και σε λίγο καιρό θα λέτε: «Απολύεται ο παλιός και θα χέζει καθιστός!»

Writer: HANDSaplast

Guns don't kill people, bitches do!

Σε όλους τους άντρες αρέσουν οι ταινίες με ωραίες γυναίκες. Επίσης με εξαίρεση κάτι κουλτουριάρηδες, σε όλους τους άντρες αρέσουν και οι ταινίες με μπόλικο μπιστολίδι. Και οι παραγωγοί του Hollywood απ’ ότι φαίνεται μας έχουν πάρει χαμπάρι και όταν θέλουν ένα σιγουράκι-50%-του-πληθυσμού blockbuster συχνά τα συνδυάζουν, προσθέτουν 74% ανελέητη πόζα κι έτσι καταλήγουμε με κάτι ταινίες όπως αυτές:


1. Barb Wire (1996)

Μία ταινία που ξεκίνησε ως reimagining του Casablanca, στην οποία πρωταγωνιστούν η Pamela Anderson Lee και τα βυζιά της. Η ταινία είναι βασισμένη σε ομώνυμο κόμιξ και ήταν το leap of faith της Pamela Anderson από την τηλεόραση στο σινεμά (και όλοι ξέρουμε πώς κατέληξε αυτό). Υπερκακές ατάκες, ακόμα χειρότερα ονόματα και ούτε-καν-μονοδιάστατοι χαρακτήρες (ένας κακός λέγεται big fatso και τον μεταφέρουν με εκσκαφέα γιατί είναι πολύ fatso και φυσικά είναι μαύρος και τρώει κοτόπουλο).

Α ρε Αμερική με τα στερεότυπά σου

Καλύτερη σκηνή:
Το striptease της Pamela Anderson στην αρχή

Η Barb Wire πετάει μια χειροβομβίδα στον αέρα η οποία, προσγειώνεται μόνο σύμφωνα με τις πιθανότητες στην μεγαλύτερη επιφάνεια τριγύρω, πάνω στην κοιλιά του big fatso, όσο οι καλοί μπαίνουν στο βανάκι με την μηχανή της Barb. Πρώτο εμπόδιο που συναντάνε είναι τα διόδια των κακών (paytol) και η Barb με αληθινό πνεύμα αγανακτισμένου, προσπαθεί να τα τρακάρει πιθανότατα φωνάζοντας «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩΩΩ» αλλά αυτά δεν της κάνουν την χάρη και εκρύγνυνται(!) πριν καν τα ακουμπήσει. Αφήνει το τιμόνι στον Axel και ξεχύνεται σαν εμετός από την πίσω πόρτα με την μηχανή της, η οποία φυσικά πετάει ρουκέτες. Το ενισχυμένο Volkswagen βανάκι επίσης πετάει ρουκέτες. Κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες της ταινίας, του πετάνε απλά μερικές ρουκέτες. Λίγο βυζιά της Pamela Anderson, μερικά κλωτσομπουνίδια και κάμποσες ανούσιες εκρήξεις αργότερα και όλοι όσοι χρειάζεται να πεθάνουν έχουν πεθάνει. The end.

Βαθμολογία:
Ταινία: Πίθηκος.
Πόζα: ***
Babes: ***** (1996, remember?)


2. Aeon Flux (2005)

Η ταινία θα ήθελε να είναι το Εquilibrium με γυναίκα πρωταγωνίστρια. H Charlize Theron σ’αυτή την ελεύθερη μεταφορά ενός cartoon του MTV υποδύεται την Aeon Flux, η οποία πρέπει να έχει το πιο ηλίθιο και ταυτόχρονα άχρηστο signature move, να πιάνει μύγες ανάμεσα στα βλέφαρά της. Για την αναδείξουν πρόσθεσαν και μια συμπρωταγωνίστρια με (here’s the catch) χέρια για πόδια. Μάλλον ήταν overkill που ήταν και άσχημη. Η ταινία αψηφά νόμους φυσικής και κανόνες λογικής σε μόνιμη βάση. Είχε υπερβολικά πολλή υπόθεση και μόνο δύο σκηνές ξύλου, κάτι που, για τέτοιου είδους ταινία, ποτέ δεν είναι καλό. Ο δημιουργός του Aeon Flux, Peter Chung, όταν είδε τι έκανε το Hollywood με το παιδί του πνεύματός του, σε μια συνέντευξή του ανέφερε "[seeing it] made me feel helpless, humiliated and sad."

Καλύτερη σκηνή:
Προφανώς παρόμοια άποψη για την ταινία έχει και το youtube το οποίο δεν την θεωρεί αρκετά σημαντικό κομμάτι της ανθρωπότητας για να έχει ένα κλιπάκι, αλλά μας δίνει μια βαρετή συνέντευξη αντ’αυτού. Στην αρχή του βίντεο φαίνεται το χαρακτηριστικό παγίδευμα μιας μύγας ανάμεσα σε βλέφαρα και στα 2:15 και 3:15, αποσπάσματα από δύο απ’ τις καλύτερες (μοναδικές που υπάρχουν στο internet) σκηνές της ταινίας.

Βαθμολογία:
Ταινία: **
Πόζα: ****
Babes: ****


3. Wanted (2008)

Η Angelina Jolie είναι η Fox, η μοναδική γυναίκα σε μία οργάνωση δολοφόνων που μπορούν να κυρτώνουν σφαίρες και επίσης είναι η μόνη με αρχές. Μια ελεύθερη μεταφορά από το ομώνυμο comic, η ταινία είναι πολύ διασκεδαστική με abuse του bullet time και δράση η οποία μπορεί να περιγραφεί μόνο ως wtf.

Καλύτερη σκηνή:

Η Fox πυροβολάει το παρμπρίζ της Viper και το ξηλώνει με το χέρι για να αναρριχηθεί στο καπό. Ο Wesley θέλει να είναι η φωνή της λογικής, αλλά λογική δεν υπάρχει, οπότε το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ουρλιάζει συνεχώς και να (προσπαθεί να) μην κοιτάζει κάτω από την φούστα της Fox. Μόλις φαίνεται ότι έχουν καταφέρει να ξεφύγουν, ο κακός πυροβολάει γύρω από ένα λεωφορείο και τρυπάει δύο λάστιχα με δύο σφαίρες, οπότε και η Fox αναγκάζεται να εκμεταλλευτεί τις πλέον γυμνές ζάντες του αμαξιού, μία ράγα τρένου(?) και ένα λεωφορείο για να κόψει το άλμα (πτήση..;) τους, επιταχύνοντας πάνω του καθώς αυτό πέφτει στο πλάι, έτσι που ακόμα και οι αστυνομικοί στο μπλόκο το μόνο που προλαβαίνουν να κάνουν είναι να χάσκουν στην τρελή παλαβομάρα (δεν είναι πλεονασμός) στην οποία ήταν μάρτυρες..

Βαθμολογία:
Ταινία: ***
Πόζα: *****
Babes: **** (Ναι ρε, 4 για την Jolie)


4. Terminator 2 (1991)

Αυτή η ταινία θα μπορούσε να λέγεται και “από James Cameron με αγάπη”. Μία περιπέτεια σταθμός και παρόλο που ο badass Terminator (Arnold Schwarzenegger) κλέβει όλα τα φώτα (γκασπ!), νομίζω κανείς δε θα ξεχάσει την τελευταία σκηνή με την Sarah Connor (Linda Hamilton) και την καραμπίνα! Αρχικά ο κακός Terminator θα παιζόταν από τον Billy Idol, ο οποίος αναγκάστηκε να αρνηθεί τον ρόλο αφού έσπασε το πόδι του σε τροχαίο με μηχανή.

Καλύτερη σκηνή:
http://youtu.be/KUYhqUgg-ig

Η ταινία γαμεί οπότε αφήνουμε τον σχολιασμό στην φαντασία σας. Η Sarah Connor κερδίζει την θέση της στο άρθρο ξεκινώντας από το 2:18 και απέχει μία σφαίρα από το να τερματίσει την ταινία solo.

Βαθμολογία:
Ταινία: *****
Πόζα: ****** (το άκρον άωτον της πόζας είναι το να τρως σφαίρες χωρίς ούτε ένα βλεφάρισμα)
Babes: ** και μισό!


5. Sucker Punch (2011)

Η ταινία για κάποιο λόγο ξεκινάει σε διαφορετικό κόσμο απ’αυτόν που τελικά συνεχίζει, στον οποίο η Babydoll μπορεί να στείλει άτομα σε ακόμα περισσότερους κόσμους όπου αυτή και η κομπανία της αντιμετωπίζουν από orcs και δράκους μέχρι steampunk Nazi στρατιώτες που είναι και ζόμπι (γιατί οι απλοί, κανονικοί Ναζί προφανώς έχουν παραγίνει). Υποπτευόμαστε ότι όλο αυτό το ταλάντευμα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους είναι ένας τρόπος να αποπροσανατολιστεί το κοινό και να νομίζει ότι υπάρχει πλοκή όσο 5 (ναι, πέντε) γκόμενες με ζαρτιέρες σκοτώνουν τους πιο παράξενα politically correct εχθρούς με οτιδήποτε εκτός από αίμα για αίμα.

Καλύτερη σκηνή:
http://youtu.be/86psWC1p6hI

Δεν περιγράφω άλλο. Κάθε ένας από τους χορούς της Babydoll είναι ένα διαφορετικό quest που καταλήγει σε διαφορετικό killfest ώστε να βρουν ένα item στον πραγματικό (ακόμα ψεύτικο) κόσμο, γιατί μέχρι να τα μαζέψουν όλα δεν ξεκινάει να παίζει το τελικό FMV και η Babydoll παραμένει σκαλωμένη μέσα στο video game που δημιούργησε η ίδια με την φαντασία της. Το καΐδι.

Βαθμολογία:
Ταινία: *** (η ταινία παίρνει -1 λόγω βάθους χαρακτήρων και -1 επειδή δεν μας δείχνει ποτέ τον χορό της Babydoll)
Πόζα: ****
Babes: *****


6. Resident Evil (2002)

Μια ταινία που κατόρθωσε να μπει στο top 10 χειρότερων μεταφορών video game, στην οποία πρωταγωνιστεί η Milla Jovovich σκοτώνοντας zombie και νόμους φυσικής με ό,τι βρεθεί στα χεριά της. Η ταινία μεταφέρει χαρακτήρες από τα παιχνίδια με αυστηρές προδιαγραφές του τύπου είναι και οι δύο κοριτσάκια, φοράνε σχολική στολή και χρειάζονται βοήθεια.

Καλύτερη σκηνή:

Στο Resident Evil: Apocalypse, η Alice μπαίνει μέσα στην εκκλησία με, ομολογουμένως έναν από τους πιο badass τρόπους να μπεί κανείς σε εκκλησία. Πατάει το πρώτο licker μάλλον κατά λάθος, για να μάθει να μην περπατάει στον μοναδικό χώρο της εκκλησίας που μπορεί να προσγειωθεί μηχανή, αν και είμαστε σίγουροι ότι αν είχε κάπως σωθεί από την μηχανή πιθανότατα θα σκόνταφτε και θα καρφωνόταν πάνω στην γλώσσα του (ήταν ηλίθιο licker, is what we’re getting at). Η μηχανή πάντως μάλλον έκαιγε πυρίτιδα ή νιτρογλυκερίνη ή και τα δύο, γιατί η Alice μένοντας μη ικανοποιημένη με το επίπεδο πόζας που μόλις καθιέρωσε, τη στέλνει πάνω στο επόμενο licker και με δύο (2!) σφαίρες μετατρέπει το γυαλιστερό δίτροχο σε μεγαλοποιημένο πυροκλάνι. Στη συνέχεια βλέπουμε τον Άγραφο Κανόνα των ποζεροταινιών σε εφαρμογή: όταν κουβαλάς πολλά διαφορετικά όπλα πρέπει να τα χρησιμοποιήσεις όλα, ακόμα κι αν το μόνο πράγμα που μπορείς να κάνεις για να φαίνεσαι πιο cool είναι να δαγκώνεις ένα πούρο όσο πυροβολάς. Με τα uzi φαινομενικά αστοχεί και το licker πέφτει μπροστά της απλά για να πέσει στην παγίδα της, καθώς οι σφαίρες από τα uzi τρυπάνε την πέτρα που είναι φτιαγμένη η εκκλησία. Η Alice μετά αποδεικνύει ότι εκτός από balls of steel έχει και wrists of steel γιατί ενώ φαίνεται να δυσκολεύεται να κρατήσει την καραμπίνα ιδιαίτερα σταθερή, πυροβολάει άλλα δύο licker κρατώντας την με το ένα χέρι. Τέλος, ακολουθεί ένας ανούσιος διάλογος μεταξύ της πρωταγωνίστριας του παιχνιδιού και της πρωταγωνίστριας της ταινίας. Το catfight που αναπόφευκτα ακολουθεί δεν έχουμε καταφέρει να το βρούμε ακόμα, παρά τις αμέτρητες ώρες ψαξίματος και κατάρες για έναν Θεό που δεν νοιάζεται.

Βαθμολογία:
Ταινία: **
Πόζα: *****
Babes: ****


7. Underworld (2003)

Μέτρια ταινία αλλά με πλούσιο backstory, στο Underworld η πρωταγωνίστρια Selene (Kate Beckinsale) είναι vampire και φοράει latex ίσως στη μοναδική περίπτωση που τέτοια εξάρτυση δικαιολογείται, αφού μέρος της ταινίας εξελίσσεται σε υπόνομο. Mέσα σε αυτή την αδιάβροχη αμφίεση λοιπόν καθαρίζει με τα δύο πιστόλια της στρατιές λυκανθρώπων (lycans, για να μην μπερδευτεί κανένας Ταγαροαμερικανός με μεγάλες λέξεις). Ούτως ή άλλως αυτό δεν είναι που κάνουν τα vampires; Ευτυχώς η ταινία είναι αρκετά παλιά ώστε η Beckinsale να μην λαμπυρίζει στον ήλιο σε καμία σκηνή.

Καλύτερη σκηνή:

Ο Michael σκάει ψαρωτικά πίσω από τον Victor, ο οποίος προσπαθεί να του ανταποδώσει το ψάρωμα με κάτι που θυμίζει βρυχηθμό από γατάκι. Ο αρχαίος μπουροαρχηγός των βρυκολάκων μαλώνει με το μπουροϋβρίδιο βρυκόλυκο (fuck yeah) για κάνα δίλεπτο ενώ η Selene είναι πεσμένη λίγο πιο πέρα ελπίζοντας, μέχρι που αναγκάζεται να επέμβει όταν κάποιος ξεχνάει να πει τα miss αρχίζουν να γαζώνουν τον Michael τρεις τύποι με αυτόματα. Τα αυτόματα όμως είναι η μόνη υπερδύναμη που διαθέτουν και έτσι ψοφάνε μέσα σε δευτερόλεπτα, όσο ο αρχαίος τύπος παίζει κρυφτό με τον εαυτό του, βγαίνοντας μόνο για να σταματήσει τη Selene που πάει να βοηθήσει τον Michael και, ξανά σαν γατάκι, ξεχνάει το κρυφτό μόλις τον βλέπει και πιάνει να τον στραγγαλίσει. Η Selene, επειδή δεν κουβαλάει μαζί της το πιο απίθανα σημαντικό όπλο γι’αυτή τη μάχη (πολλά γυαλιστερά αντικείμενα να πετά για να αποσπά τον Victor), αρπάζει το σπαθί του αρχαίου (ασφαλές να υποθέσουμε ότι κι αυτό είναι αρχαίο) και κόβει προς την κατεύθυνση του ιδιοκτήτη του. Φυσικά δεν έχει εκπληρωθεί ακόμα ο Άγραφος Κανόνας, οπότε το κεφάλι του Victor μένει στην θέση του μέχρι (να προσπαθήσει τουλάχιστον) να κόψει κάτι και με τα μαχαίρια που κρύβει στα μανίκια του.

Βαθμολογία:
Ταινία: ***
Πόζα: ****
Babes: ******


8. Kill Bill (2003)

Αν και η Uma Thurman χρησιμοποιεί το hattori hanzo της για να σφάζει στο γόνατο και αποφεύγει να χρησιμοποιεί όπλα, θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε το Kill Bill, μία ταινία που εστιάζει στην επική ιστορία της Beatrix Kiddo και άπειρη μάχη με μπόλικη σπλατεριά.

Καλύτερη σκηνή:
(Εντάξει, όχι, αλλά εδώ πέφτει όλο το ξύλο)
Μια άνιση μάχη, 88 Τρελοί εναντίον της Νύφης και του hattori hanzo της. Οι Τρελοί θα έπρεπε να ήταν περισσότεροι. Ή απλά Ακόμα Πιο Τρελοί.



Βαθμολογία:
Ταινία: ******
Πόζα: ****
Babes: ***


9. Matrix (1999)

Και πάλι τα φώτα μπορεί να είναι στραμμένα στον Neo (Keanu Reeves), ωστόσο στο πλευρό του η Trinity (Carrie – Anne Moss) ρίχνει αξιοπρεπέστατο πιστολίδι, ενώ η σκηνή στο lobby του ουρανοξύστη στo πρώτο Matrix έκτοτε έχει ορίσει το πιστολίδι για τις ποζεροταινίες (και οι καμπαρντίνες της ταινίας τους douchebags για ένα-δυο χρόνια). Και η Trinity, εννοείται, φορούσε latex.

Καλύτερη σκηνή:

Η σκηνή στo lobby. Το ξέρεις. Την έχεις δει την ταινία, περίπου 4 φορές. Απ’ ότι φαίνεται τα mobs έχουν μπερδέψει τα human-killing rounds με τα blast-the-wall-to-bits rounds οπότε δεν κάνουν καμία ουσιαστική ζημιά. Ο Neo αποφεύγει να κουβαλάει γεμιστήρες, οι οποίοι ως γνωστόν είναι νεκρό βάρος, ενώ το οπλοστάσιο κάτω από την καμπαρντίνα του φροντίζει ώστε το μόνο νεκρό βάρος να είναι οι αντίπαλοί του.


Βαθμολογία:
Ταινία: *****
Πόζα: *****
Babes: *** (Έλα τώρα, ποια Trinity?? Το τρίτο αστεράκι τo κερδίζει μόνη της η Monica Bellucci και δεν παίζει καν στην ταινία με την οποία ασχολείται το άρθρο.)


10. Grindhouse: Planet Terror (2007)

Μια καλτίλα – σπλατεριά με zombies η οποία σκηνοθετήθηκε σε συνεργασία του Robert Rodriguez με τον Quentin Tarantino, και που γίνεται απείρως πιο απολαυστική αν μεθύσεις πριν την δεις και νομίζεις ότι είναι κωμωδία. Η πιο άσπρη και από το χιόνι Rose McGowan υποδύεται μια stripper (Cherry Darling) η οποία χάνει το πόδι της και στο τέλος στη θέση του βάζουν ένα machine gun / rocket launcher του οποίου η σκανδάλη προφανώς λειτουργεί με την Δύναμη.

Καλύτερη σκηνή:

Το πρώτο πράγμα που κάνει με το νεοαποκτηθέν πόδι είναι να καθαρίσει έναν τύπο με εξ’επαφής ρουκέτα στ’ αρχίδια. Πράγματα εκρύγνυνται χωρίς λόγο, γιατί κάθε b-movie με splatter πρέπει να ακολουθεί το μονοπάτι που χάραξε ο Michael Bay. Η Cherry εκτελεί ένα ψαρωτικό rocket jump τόσο άψογα που θα το ζήλευαν ακόμα και οι πιο σκληροτράχηλοι βετεράνοι του Quake. Σ’ αυτό το σημείο η σκηνή κερδίζει το όνομά της (Cherry’s Dance of Death) γιατί η Cherry σκοτώνει ανελέητα τα ζόμπι με τα «άχρηστα ταλέντα» (καταραμένη φεμινίστρια) που έμαθε κατά την διάρκεια της καριέρας της ως στρίπερ. Πράγματα συνεχίζουν να εκρύγνυνται χωρίς ουσιαστικό λόγο. Και φυσικά επειδή για μια πόζα ζούμε, μετά το μακελειό ανακαλύπτει ένα ζευγάρι άθικτα rayban και, χωρίς καν να αναρωτηθεί γιατί δεν βρίσκονταν εκεί πριν λίγες στιγμές, τα φοράει παρόλο που είναι νύχτα (wouldn’t we all?), πιθανότατα γιατί οι άκυρες εκρήξεις καταντάνε κουραστικές στα μάτια μετά απο κάποια ώρα.

Βαθμολογία:
Ταινία: **
Πόζα: ****
Babes: *****


11. Alien (1979)

Χαιρετίστηκε ως «το “Jaws” στο διάστημα» και «το “Texas Chainsaw Massacre” της επιστημονικής φαντασίας», παρόλα αυτά, χωρίς την εμπορική επιτυχία του Star Wars δύο χρόνια πριν, το Alien δεν θα υπήρχε. Η Sigourney Weaver είναι η Ellen Ripley στο θρίλερ που την έκανε A-list ηθοποιό και, ίσως γιατί η σκηνή που εμφανίζεται με εσώρουχο και φανελάκι θεωρούταν hardcore porn τότε, το υγρό όνειρο των έφηβων αγοριών στα seventies. Οι ταινίες δεν είναι ποζεριές βέβαια και στην πρώτη το μόνο που σκοτώνει η Ripley πυροβολώντας το είναι ένας από το πλήρωμα που έχει μείνει έγκυος απ’ το alien. Σε ένα σοκαριστικό twist της ταινίας όμως, η χαζογκόμενα και ο μαύρος πεθαίνουν τελευταίοι.

Καλύτερη σκηνή:
http://youtu.be/6kMBztOSdg4


Στη δεύτερη ταινία, η Ripley δέχεται να ακολουθήσει τους badass space marines μόνο όταν μαθαίνει ότι ο σκοπός της αποστολής είναι η γενοκτονία των alien και βρίσκει αφορμή να το κάνει μόνη της όταν απαγάγουν ένα βρώμικο κοριτσάκι την καινούρια θετή της κόρη. Οπότε ξεχειλώνοντας την ταινία σχεδόν στα όρια των ποζεροταινιών, χρησιμοποιεί μονωτική ταινία(!) για να κολλήσει ένα pulse rifle/grenade launcher με ένα φλογοβόλο και μ’αυτό το οπλοστάσιο υπό μάλης μπουκάρει στη φωλιά των alien και δεν αφήνει κανένα ωμό, ούτε καν medium rare. Σ'αυτήν την τελευταία σκηνή η Ripley ανεβαίνει σε ένα power motherfucking LOADER και αρχίζει στις ρομπο-φάπες τη βασίλισσα, το μοναδικό alien που γλίτωσε το πύρινο μακελειό.

Οι McGuyvers όλου του κόσμου μπεκροπίνουν στην υγειά σου

Βαθμολογία:
Ταινία: *****
Πόζα: ***
Babes: * (Άμα έχεις γεννηθεί πριν το ’80 και διαφωνείς, δεν με νοιάζει)


12. Blade Trinity (2004)

Η Jessica Biel παίζει την Abigail Whistler και παρουσιάζει καινούριους τρόπους να σκοτώνουμε vampires όπως μόνο μια γυναίκα ντυμένη με στενά δερμάτινα μπορεί. Ο μόνος λόγος που ο Whistler (ο go-to guy του Blade) αναγκάστηκε μέσα σε 2 χρόνια να γεννήσει και να μεγαλώσει μια 22χρονη κόρη είναι γιατί η εμπορική επιτυχία των βαμπιροταινιών της εποχής προκάλεσε το Van Helsing και χάλασε τα σχέδια του σκηνοθέτη για την προσθήκη ενός χαρακτήρα με το όνομα Rachel Van Helsing. Το πιο ευχάριστο γεγονός της ταινίας είναι ότι ο Blade είναι τέτοιος τύπος που δεν πρόκειται να λαμπυρίσει ποτέ.

Αυτό μπορούμε μόνο να ελπίζουμε να είναι το Twilight 5. Πάντως θα το βλέπαμε σίγουρα στο σινεμά.

Καλύτερη σκηνή:
(Όχι, επίσης, αλλά γαμώ τα fan-made montages.)
http://youtu.be/Zti1AwWbrvs

Η Abigail τρώει λίγο ανούσιο ξύλο στην αρχή μόνο και μόνο για να πουλήσει την μεταμφίεσή της και να προσθέσει insult to injury. Βέβαια τα vampires και ο ένας από τους McPoyle που της την πέφτουν είναι γατάκια οπότε η μάχη δεν θα ήταν δίκαιη αν ο μόνος αντίπαλός τους ήταν το πλαστικό μωρό. Για να εκπληρωθεί ο Άγραφος Κανόνας, μετά τα κλωτσομπουνίδια και μαχαίρια που πετάγονται από κάθε κομμάτι της στολής της που χωράει μαχαίρι, βγάζει το τόξο της και το χρησιμοποιεί ως ένα καθόλου βολικό lightsaber.

Βαθμολογία:
Ταινία: **
Πόζα: *****
Babes: *****


13. Tomb Raider (2001)

Η Angelina Jolie είναι η Lara Croft στην πιο επιτυχημένη μεταφορά video game σε ταινία μέχρι το Prince of Persia, και αν δεν έχεις ιδέα για τι πράγμα μιλάμε, τότε σκάλισε στον βράχο δίπλα στον βράχο κάτω από τον οποίο κοιμάσαι γραμμούλες μέχρι να φτάσεις στο 2011. Μετά ξαναπέσε για ύπνο. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι παραπάνω.

Καλύτερη σκηνή:

Η Lara βρίσκει το artifact το οποίο ψάχνει αλλά επειδή σε ερείπια ναών με βολικά τοποθετημένο θησαυρό πάνω σε βάθρο τίποτα δεν είναι ποτέ τόσο απλό όσο φαίνεται, σκάει αθόρυβα μέσα απ’ τις σκιές ένα τεράστιο ρομπότ – φύλακας. Το καθαρίζει αρχικά ρίχνοντας πάνω του μια κολώνα που γκρεμίζει με τα πιστόλια της(!) αλλά το bot δεν μασάει. Αφού ξανασηκώνεται και φαίνεται να την στριμώχνει, η Lara το συγκρατεί με τα χέρια της παρόλο που αυτό μόλις πριν έριχνε τοίχους με σφαλιάρες. Την τρίτη φορά δεν μπαίνει καν στον κόπο να το ξεφτιλίσει και απλά το προστάζει να το βουλώσει επιτέλους και το χακάρει μετατρέποντας το σε glorified ντισκομπάλα που παίζει καγκουροτράγουδα. Και τώρα είναι έτοιμη να αρπάξει το υπερπολύτιμο artifact για τη συλλογή της και να επιστρέψει στο να κάνει ό,τι κάνουν οι πάμπλουτοι αρχαιολόγοι που βαριούνται πολύ εύκολα έτσι; Εε, όχι. Αυτό ήταν απλά η προπόνησή της. Η Lara έχει τόσο μεγάλη δύναμη στο πάνω μέρος του σώματός της που τα βυζιά της είναι σκέτα ΜΠΡΑΤΣΑ.

Βαθμολογία:
Ταινία: ***
Πόζα: ****
Babes: **** (You know it)


14. Kickass (2010)

Το Kickass θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως το Kill Bill σε κωμωδία. Είναι ενδιαφέρον, αστείο και με χορταστικό ξυλίκι. Ο Dave Lisewski είναι ένας έφηβος nerd που φιλοδοξεί να γίνει υπερήρωας και να κλωτσάει κώλους και εξαιτίας κάποιου περίεργου καπρίτσιου της μοίρας καταφέρνει να πέσει με τα μούτρα στην δόξα, παρόλο που η μόνη υπερδύναμή του είναι ότι έχει φάει τόσο ξύλο που καταστράφηκαν οι νευρικές απολήξεις του και δεν νιώθει πόνο. Όμως, αν και μόλις δεκατριών χρονών, η Chloe Grace Moretz (Mindy/Hit Girl) είναι ο πραγματικός υπερήρωας της υπόθεσης. Όλο το ξύλο στο Kickass το ρίχνει αυτή και χωρίς αυτήν η ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι απλά ένα μικρό clip στο failblog.

Καλύτερη σκηνή:

Ο Kickass έχει μπλέξει άσχημα γιατί τι περίμενε; Η κατάλληλα διαλεγμένη στολή του πιθανότατα συγκρατεί τα προϊόντα του φόβου του κάθε φορά που βγαίνει σε αποστολή. Πάνω που νομίζαμε ότι η ταινία όπου να ‘ναι τελειώνει και η υπόλοιπη μία ώρα θα είναι απλά συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών να αναλύουν πόσο ανούσιoυς βρήκαν τους ρόλους τους, εμφανίζεται η διπλή katana της Hit Girl μέσα από τον dude με τις τζίβες. Για τα επόμενα δύο λεπτά she goes to town on the bad guys μέχρι να μην μείνει ζωντανός ακόμα κι αυτός που βγαίνει από το χέσιμο με το χειρότερο timing όλων των εποχών.

Βαθμολογία:
Ταινία: *****
Πόζα: ***
Babes: ************* (13 ρε μαλάκα!)